The Dreamers Profile

M.R.T (isang maikling kwento)

2007-12-26T22:14:00.000-08:00

North Avenue Station ako sumakay.

Nakahawak ako sa hand rail ng MRT. Wala na kasing maupuan kanina pa pagkasakay ko sa may Trinoma. Free ride na lang din ang laman ng prepaid card ko.

Quezon Ave Station... wika ng boses ng babae na biglang pinutol ang MRT radio.

Tumayo ang ale sa tapat ko at bumaba sa Quezon Ave station. Nakaupo rin... wala nang isip isip... kinuha ko na. Konti lang naman ang nakatayo eh. Hinga ako ng malalim... taft pa ang baba ko. Punta sana ako ng Mall of Asia para magliwaliw. Ang layo ano? Trip trip lang. Sawa na ako sa arcade SM North... sira sira na ang naghihingalong Percussion Freaks 5 nila. Maka pag DMV sa onting tao.

GMA-Kamuning Station... parang ang bagal ng daloy ng MRT ngaun. Siguro dahil medyo makulimlim ang langit. Nagbabadya ng ulan. Tumayo ang katabi kong lalaki kaya umurong ako doon sa dulo. Biglang may dumaan sa may pinto.

victoria's Secret ang amoy na yun ah... ung parang prutas na pagkabango bango... napalingon ako kasi paborito kong amoy un eh. White T-Shirt and Jeans ang suot nya. Maliit ang handbag. Ito ang mga una kong nakita.

Sabay upo siya sa tabi ko. Nilabas ko naman ang N73 ko para mag text. Valid reason naman eh. Tanong ako kung may taga konamix na dadayo ng MOA. Pag ikot ng phone ko, sabay baba ng cover ng camera at kunyaring hawak ko lang. Naka-Video ako saglit para makita ang hitsura ng katabi ko.

Cubao Station. Marami ang sumakay ngayon. Halos siksikan silang lahat sa harap ko.
Umaalingasaw ang Victoria's Secret sa ilong ko. Hindi ko na napigilan at napatingin ako sa kanya kunyari. Maganda siya... Obvious na brown ang mata nya. Konting tangos ng ilong... wala rin siyang make-up. Simple lang pero pamatay. Maputi, parang dark brown na wavy ang buhok na hanggang balikat lang ang haba. Nakikinig siya sa I-Pod nya na apple green ang kulay. Naka-case pa ito habang sinisilip nya ang susunod nyang pakikinggan.

Balik sa harap ang tingin ko. Mabango siyang sa mata at ilong ko. Bigla ko na lang ding naramdaman ang braso nya sa braso ko. Makinis ito... Dyahe... feeling ko ang baho baho ko tuloy. Tuloy lang ang pag-video. Maliwanag naman siguro ang kuha nito. Ang puti nya eh.

Santolan-Annapolis Station.

Konti lang ang bumaba ngayon. Sino naman ba ang bumababa dito? Ewan. Ayan nanaman ang amoy na iyon... Apricot. Victoria's Secret. Syet. Bigla ko siyang narinig na humikab... pati ba naman ang hikab nya kinahuhumalingan ko... Ang labo mo boy!

Bigla na lang nya akong kinalabit. Nagulat naman ako...

"Excuse me... pwede ba akong maki-text? Namatay ang phone ko eh..."

Pinakita nya sa aking ang telepono nya. Ewan ko kung ano model yun... Sony Ericson ata. Patay na nga... Ang ganda talaga nya. Pindot naman agad ako ng cancel call para pumunta ito sa menu. Auto-stop ang video for now... mahirap na baka mahuli.

Pinanood ko lang siyang mag-text at kunyaring hinihintay ko siyang matapos... ang totoo ay pinapanood ko ang makinis niyang kamay. Mabango din siguro ito. Masarap hawakan.

Ortigas Station na...

Inabot nya sa akin ang phone ko. "Salamat ha? Important kasi eh..." Ngumiti siya pero parang mayroong lungkot sa kanyang mga mata.

"Anything wrong?" Tanong naman ang lolo nyo.

"Wala naman... my little sister is sick at nagpaalam lang ako para magbihis at kumuha ng gamit. Kagabi pa ako sa ospital eh" may bahid ng pagod ang ilalim ng kanyang mga mata... pero kapansin pansin pa rin ang ganda niya...

"I see... Saang ospital?"

"Makati med... bababa ako sa may ayala mamaya para puntahan siya."

At diyan nagsimula ang aming munting kwentuhan.

Shaw Blvd Station.

Nalaman ko na nawalan ng control ang bisikleta ng kapatid... napunta sa lansangan at nabangga ng isang sasakyan. Nagbayad naman ang nakabangga, pero medyo critical ang kondisyon ngayon. Hindi pa gumigising mga dalawang araw na. Kasalanan daw nya ang lahat... nalingat daw siya dahil mayroong tumawag sa cellphone nya. Isang saglit lang daw ang kinailangan para mangyari ang lahat.

"Nakakatawa ano?" tanong nya bigla.

Boni Station... nagmistulang commercial dahil natahimik kami pareho.

Although tahimik naman ako habang pinakikinggan ko siya. Nawala na rin kasi ang libog na bumabalot sa utak ko. Nagsubside kumbaga. Pero nagagandahan ako sa kanya, at na-aawa pa rin dahil sa sakit ng nararamdaman nya ngayon.

"Gagaling din naman siguro iyon." Sabi ko kahit hindi ko alam ang tunay na kalagayan ng bata. "Pagdasal mo siya... malay mo, makinig si Lord." isa pa itong katawa-tawa dahil hindi na ako gaanong naniniwala sa Diyos. Tinutulungan ko lang siyang kumalma kahit papaano... may halo nga lang na pa-cute.

Guadalupe Station...

Dalawang station na lang at bababa na siya. Nahiya naman na akong hingiin pa ang pangalan nya. Sino naman ba ako at manghimasok sa buhay ng may buhay?

"Ako nga pala si Pao, ano pangalan mo?" nagtanong naman siya bigla

"Chad." Ngiti ako na parang shy na bata... nababasa nya kaya ang naiisip ko?

"Saan ka naman pupunta at nakasakay ka dito?" Tanong siya... para maiba siguro. Kinuwento ko sa kanya ang gagawin ko at pinakita ko sa kanya ang mga drumsticks ko.

"Bakit dalawang pares?"

"Depende sa kanta... pag mabilis ang beat nya, mas maganda pag maliit para hindi kaagad mangalay."

Kwento naman ako... tanong din siya ng tanong at inaliw ko na lang siya. Makalimutan man lang nya saglit ang problema nya.

Buendia Station. Commercial nanaman.

Ayan nanaman ang amoy na iyon... bahagyang bumalik ang libog ko... este, paghanga.

Biglang nag-vibrate ang phone ko. Gulat naman ang lolo nyo. Sinilip ko at mayroong unknown number na nagtext. Inabot ko sa kanya ito.

"May nag-reply... sa iyo ata." Inabot ko sa kanya ang cellphone. Tinignan naman nya. Biglang lumungkot ang mata nya...

"Anything wrong?" tanong ko sa kanya... inabot nya ang phone pabalik sa akin.

"Wala... it's nothing." Pinilit nyang ngumiti. "Lapit na pala ako bumaba. I had fun... enjoy your game okay?" Sabi nya sa akin. Inikot ko ulit ang phone ko at pinindot ang short-cut ng camera. Naka-video mode pa ito... pinindot ko ulit para mag-continue siya magrecord. Hanggang dito na lang siguro ang aming maliit na engkwentro. Tinutok ko na lang sa kanya...

Katahimikan lamang ang pumagitna sa aming dalawa...

Ayala Station. Parang deadline pag exam ang dating ng announcer nito. Please pass your papers... finished or not finished.

"Dito na ako bababa." Ngumiti siya at tumayo. "I saved my number in your contacts... text me sometime ok?"

Hinawakan ko ang kamay nya... malambot nga ito, pero iba ang amoy bigla... bakit ganoon? Amoy Clinique Happy... hindi ba sa kanya ang Victoria's Secret?

"Take this. Kukunin ko sa iyo yan ha?" Inabot ko sa kanya ang Zildjan jazz sticks ko. "Please smile okay?"

Ngiti naman siya na para bang nagsasabing 'I'll Try.'

"Bye"

At lumabas na siya sa pinto. Nakatutok pa rin ang phone ko kung saan siya umupo.

Sinilip ko ang video na nagawa ko. Hintay ako ng kaunti kasi medyo mahaba din ang video na ito. Saving Video Clip daw...

Nagmukhang candid camera... ang tanging alaala ko sa kanya... for now.

Pinagmamasdan ko ang mukha nya na parang baliktad sa screen ng aking cellphone. Medyo madilim pero pwede na... may kalakihan din pala ang boobs nya sa ganitong angulo. Buti na lang at maaliwalas sa tren. Para akong nag rewind ng ilang minuto sa buhay ko.

Nakakagulat nga lang...

May bangle ba siya sa kabilang braso? Parang wala akong napansin kanina. Pinagmasdan ko pa ng maige... parang mayroong kamay na nakahawak sa braso nya.

"Excuse me... pwede ba akong maki-text? Namatay ang phone ko eh..."

Biglang umikot ang phone at dumilim. Eto yung kanina ng nagkwentuhan kami tapos biglang tumuloy ng tahimik na siya. Kababasa nya pa lang ng reply ng nagtext kanina. Silipin ko din mamaya pagkatapos nito.

Parang may maitim na bilog sa tabi nya pero kapansin pansin pa rin ang maliit na kamay sa kanyang braso. Kinilabutan ako habang nanonood.

Parang may bata sa tabi nya... batang babae na nakahawak sa braso nya.

"Dito na ako bababa."

Tumayo siya... boses na lang ang naririnig ko... parang inaabot pa ng bata ang braso ni Pao at naiwan na siya sa upuan.

"I saved my number in your contacts... text me sometime ok?"

Nakatitig lang ako sa cellphone... Magallanes station na raw... hindi pa rin ako natitinag sa kakapanood...

"Take this. Kukunin ko sa iyo yan ha?"
"Please smile okay?"

"Bye"

Nakatutok lang ang phone kung saan siya umupo... nandun lang ang bata at parang ang lungkot lungkot niya... hanggang sa umikot ulit ang video at tumigil na ito.

Wala pang umuupo sa tabi ko dahil kaunti na lang ang tao sa MRT paglagpas ng Ayala...

Sinilip ko ang huling message na pumasok.

"Wala na si bunso-Mom"

Tinignan ko ang message na pinadala nya.

"Papunta na me jan, matay fne ko. pkisabi kay bunso dala ko paborito nyang pabango-Pao"

Buong katawan ko ay biglang nanghilabot... naamoy ko nanaman ang apricot...

Pagsilip ko sa aking kanan ay...

May batang nakatingin din sa akin.

Taft Avenue Station... wika ng speaker ng MRT.

A Clown's Job (a sad reality)

2007-12-24T07:32:00.000-08:00

I went to the circus the other day. Clowns with painted smiling faces. I never got over my phobia of clowns since my elementary days but come to think of it I never knew the reason behind my fear. I never even tried rationalized. Maybe it’s because of those fake smiles plastered across their faces like the world is one jolly theme park with no problems. I think that was kind of creepy since in reality life was never that easy.

And so the jolly clowns juggled and hammered each other and the crowd roared with laughter my date started laughing too. Such silly tricks and in my increasing irritation I stuffed popcorn on my mouth and chewed meditatively totally ignoring the show for I already lost interest.

I remembered when I was a kid my younger cousins were so excited about the clowns coming over to the party. Showing magic tricks and profoundly corny jokes that they find really enthusiastic. I kept a few good distance away from the clowns without showing my fear. I have my pride after all. But then after the party was over I realized I never did enjoy the rest of the show. That night I asked my Mom why clowns are so scary. My mother just said “you don’t have to be afraid. They are also humans too. They just wanted everyone to be smiling and laughing with them and enjoying the show.”

The crowd roared with laughter as the clowns chased each other with their tiny mallets clobbering each other. I wasn’t funny really, just stupid. And yet, I was stupid too. The girl beside me was cheating on me. I know and yet I have to place a plastered smile and I fooled everyone that there was nothing wrong. I was even fooling my self. I smiled, yes, after all I was also a clown performing at my own stage.

Boys VS Girls ROund 1

2007-11-25T06:56:00.000-08:00

Sex
Women prefer 30 to 45 minutes of foreplay. Men prefer 30 to 45 seconds of foreplay. For the man, driving back to her place is considered a part of foreplay.

Maturity
Women mature at a much faster rate than men. Most 17 year old females can function as adults. Most 17 year old males are still trading baseball cards and giving each other wedgies after gym class. This is why high school romances rarely work.

Groceries
A woman knows how to shop for groceries. She makes a list of the things she needs, and then goes to the store and buys these things. A man does not shop on a frequent basis. He waits until the only items left in his refrigerator are an opened can of Schlitz and a half a lime. Then he goes grocery shopping. A man buys everything that looks good. By the time a man reaches the checkout counter, his cart is packed tighter than the Clampett's car on the Beverly Hillbillies. Of course, this will not stop him from going to the 10 items or less lane.

Magazines
Men's magazines often feature pictures of naked ladies. Women's magazines also feature pictures of naked ladies. This is because the female body is a beautiful work of art, while the male body is lumpy and hairy and should not be seen by the light of day.

Handwriting
To their credit, men do not decorate their penmanship. They just chicken-scratch. Women use scented, colored stationary, and they dot their "i's" with circles and hearts. Women use ridiculously large loops in their "p's" and "g's." It is a royal pain to read a note from a woman. Even when she's dumping you, she'll put a smiley face at the end of the note.

Comedy
Let's say a small group of men and women are in a room, watching television, and an episode of the Three Stooges comes on. Immediately, the men will get very excited; they will laugh uproariously, and even try to imitate the actions of Curly, man's favorite stooge. The woman will roll their eyes and groan and wait it out.

Bathrooms
A man has 6 items in his bathroom: a toothbrush, toothpaste, shaving cream, a razor, a bar of Dial soap and a towel from a Holiday Inn. The average number of items in a typical American women's bathroom is 437. A man would not be able to identify most of these items.

Going Out
When a man says he is ready to go out, it means he is ready to go out. When a woman says she is ready to go out, it means she will be ready, as soon as she finds her other earring, makes one phone call and finishes putting on her makeup.

Cats
Women love cats. Men say they love cats, but when women aren't looking, men kick cats.

Shoes
When preparing for work, a woman will put on a Mondi wool suit, and then slip into Reebok sneakers. She will carry her dress shoes in a plastic bag from Saks. When a woman gets to work, she will put on her dress shoes. Five minutes later she will kick them off because her feet are under the desk. A man will wear one pair of shoes for the entire day.

Leg Warmers
Leg warmers are sexy. A woman, even if she's walking the dog or doing the dishes, is allowed to wear leg warmers. She can wear them any time she wants. A man can only wear leg warmers if he is auditioning for the "Gimme the Ball" number in A Chorus Line.

Mirrors
Men are vain; they will check themselves out in the mirror. Women are ridiculous; they will check out their reflections in any shiny surface, mirrors, spoons, store windows, toasters, or Joe Garagiola's head.

Menopause
When a woman reaches menopause, she goes through a variety of complicated emotional, psychological, and biological changes. The nature and degree of these changes varies with the individual. Menopause in a man provokes a uniform reaction -- he buys aviator glasses, a snazzy French cap and leather driving gloves, and goes shopping for a Porsche.

The Telephone

Men see the telephone as a communication tool. They use the telephone to send short messages to other people. A woman can visit her girlfriend for two weeks, and upon returning home, she will call the same friend and they will talk for three hours.

Offspring
Ah, children. A woman knows all about her children. She knows about dentist appointments and soccer games and romances and best friends and favorite foods and hopes and dreams. A man is vaguely aware of some short people living in his house.

watch out for round 2........

a must read story

2007-11-24T23:24:00.000-08:00

MGA TAUHAN

bilang Jigs Fresh grad. Kabarkada ni Yumi. Magtatrabaho
bilang researcher sa isang financial firm

bilang Yumi Commercial Model. Kabarkada ni Jigs. 2
years ahead kay Jigs.

TAGPO

Gabi. Sa isang kwarto ng isang beach resort.
Naglalatag ng kumot si Jigs sa sahig habang
inaayos ni Yumi ang kanyang higaan.

YUMI Sige na, Jigs. Huwag ka nang magpaka-gentle
man. Naaawa ako sa'yo e. Tabi na tayo sa kama.

JIGS Hindi, okay lang ako dito.

YUMI Huwag ka nang maarte. As if naman re-rapin
kita no. Malaki naman itong kama e. Hatiin na

lang natin sa gitna.

JIGS Sure ka?

YUMI Hindi mo naman siguro ako mamanyakin no?

JIGS (Matatawa) Okay ka lang?

YUMI Kung gusto mo, gamitin na lang natin iyang
kumot na divider.

JIGS Good idea.

Isasampay nila ang kumot mula sa kisame para
mahati ang kama sa gitna. Magse-settle down ang
dalawa.
Ilalabas ni Jigs ang libro niya: "Puppy Love and
other Stories" ni F. Sionil Jose.
Si Yumi naman ay magpapatugtog ng Japanese Zen
Music habang nagsa-zazen.

YUMI Do you mind?

JIGS No, go ahead. I'm just reading.

Magsa-zazen si Yumi. Magbabasa si Jigs. Pareho
silang di maka-concentrate.
Papatayin ni Yumi ang CD player niya.

YUMI I can't believe our friends.

JIGS Oo nga e.

YUMI Dapat ginagawa nila 'to sa mga bagong pasok
sa barkada o kaya sa bagong...ay oo nga pala.
Bagong graduate ka. Congrats.

JIGS Thanks.

YUMI So what're your plans?

JIGS Kinukuha akong researcher sa ADB. Kinukuha
rin ako ng BPI sa OTP nila.

YUMI Wow naman. In demand.

JIGS Di naman masyado. Who the hell invented this
tradition anyway?

YUMI (Matatawa) You won't believe it.

JIGS Ikaw?

YUMI Malay ko ba na mabibiktima rin ako nito
balang-araw.

JIGS So why did you start it?

YUMI Wala ka pa sa tropa nun e. Freshman ka pa
lang siguro noon. Wala lang. Napagtripan lang
namin si Ronald.
E may crush siya kay Meg. Noong unang beses
magpunta rito ng barkada, sabi ko, magsimula kami
ng tradition.
Ilo-lottery namin ang pangalan ng mga lalaki at
ng mga babae. Kung sino ang mabubunot, silang
dalawa ang pagsasamahin
sa isang kwarto sa loob ng tatlong araw. And
then, we'll all see what happens. Pero dinaya
namin noon yung kay Ronald
at Meg. Puro Ronald at Meg ang mga pangalan na
nakalagay sa lottery.

JIGS (Tatawa) Ang sama ninyo!

YUMI Kaya nga nakarma na ako e.

JIGS So is our case, dinaya? O talagang lottery?

YUMI (Teasing) Ano sa dalawa ang gusto mo?

JIGS Feeling ko may nagtrip sa 'kin sa barkada e.

YUMI Excuse me po, dalawa tayong biktima dito. I
don't see any reason kung bakit
tayong dalawa ang sasadyaing biktima this year,
unless may crush ka sa'kin na di ko
alam at alam nila (tatawa).

JIGS Baka ikaw (tatawa).

YUMI The success rate of this tradition is 100%
so far.

JIGS I was here na the 2nd time. Si Chris at si
Cia ang biktima.

YUMI And last year were Rod and Kay. They're
getting married kailan? Sa June yata.

JIGS What do you expect? Ikukulong mo ang isang
lalaki at isang babae sa isang kwarto for three
days,
imposibleng walang mangyari doon!

YUMI That was exactly my point. (Ngingiti)

JIGS E kung may madisgrasya?

YUMI Anong disgrasya?

JIGS Alam mo na 'yun!

Hahawiin ni Yumi ang divider nilang kumot.

YUMI Ano? *gender or intercourse*? Pa'no kung mag*gender or intercourse* sila? Nakakatawa
ka naman. Di mo masabi.

JIGS Ang alin?

YUMI Ang *gender or intercourse*!

JIGS Hah!

YUMI Sige nga sabihin mo nga?

JIGS Para kang tanga. Tumigil ka nga.

YUMI Shet, Jigs. Graduate ka na totoy ka pa rin!

JIGS Excuse me?

YUMI Sabihin mo nga: "*gender or intercourse*! *gender or intercourse*! *gender or intercourse*! *gender or intercourse*!"

JIGS Para kang bata, Yumi ha.

YUMI You used to call me ate Yumi when you were
in third year.

JIGS Well, graduate na po ako, ate Yumi.

Tahimik.

JIGS Hmmm. I wonder if we're gonna last three
days.

YUMI (Teasing) Bakit? Ayaw mo sa'kin?

Di sasagot si Jigs.

YUMI We're gonna survive this one.

JIGS What makes you so sure?

YUMI No offense, Jigs. I honestly find you very
attractive pero I've no time for this.
Alam mo naman siguro na kaka-break ko lang.

JIGS Same here.

YUMI Same here what? Na you find me attractive o
you don't have time for this?
(Matatawa)

Di sasagot si Jigs. Tahimik. Io-on ulit ni Yumi
ang CD player at ipagpapatuloy ang zazen.
Itatabi ni Jigs ang libro. Nawalan na siya ng
ganang magbasa. Pupunta siya sa ref. Bubuksan
niya ito.

JIGS Hah! (Sarcastic) Perfect! Red Wine! How very
conducive.

YUMI May chips ba diyan?

JIGS Sa awa ng Diyos, may tsibog naman.

Papatayin ni Yumi ang CD player. Tatayo siya at
kukuha ng chips sa ibabaw ng ref.

YUMI Since we're gonna be stuck naman with each
other for three days,
might as well make the best out of it di ba? I-
enjoy na lang natin.

JIGS What do you mean?

YUMI Get the wine, let's have a drink!
50 hours to go na lang and we're gonna be the
first failure of this tradition.

JIGS Oo nga. (Kukunin ang wine. Maglalagay sa
dalawang baso.)
When they chose Cia and Chris, naiintindihan ko
pa e. Lalo na sina Rod and Kay.
Kung baga, tinulungan lang natin silang umamin sa
isa't isa. Pero us...

YUMI Weird ng barkada natin 'no?

JIGS To our barkada and our weird traditions!

YUMI To us, the first failure of this tradition!

Magto-toast sila at iinom.

JIGS Sige, ate Yumi. Let's make our stay here
more interesting...

YUMI What's with the ate?

JIGS Fine...

Bubuksan ni Yumi ang chips. Uupo sila pareho sa
sahig para magkwentuhan.

JIGS Let's play twenty questions.

YUMI Sige! Ano yon?

JIGS Each of us will have ten questions each.
Tatanungin kita, tatanungin mo ako,
mga gusto nating malaman sa isa't isa. Alternate
tayo. Pero the thing here is,
you can't ask the question that I already asked.

YUMI That's pretty interesting.

JIGS At bawal magsinungaling.

YUMI Fair enough. Pero whatever is said inside
this room remains in the room. Ok?

JIGS Of course. You wanna start?

YUMI No. I want to ask the last question.
(Ngingiti at kikindatan si Jigs)

JIGS Smart move. Game. First question: Ano ang
greatest frustration mo sa buhay?

YUMI Nge. Ang korni naman ng tanong mo. Walang ka-
challenge-challenge.
Ask me something na mag-iisip naman ako.

JIGS Simula pa lang e.

YUMI Sige. Ano nga ba...?

JIGS Akala ko ba walang ka-challenge-challenge?

YUMI Wag kang maingay, nag-iisip ako... I'm a
frustrated ballet dancer.

JIGS Talaga?

YUMI I took lessons when I was six pero umayaw
ako. Wala kasi akong disiplina e.
Mas gusto kong makipaglaro sa mga kalaro ko. Pero
I really enjoy watching ballet dancers.
When I see them dance parati kong naiisip na
sana, ako rin. There!
Ang dali naman ng tanong mo. Walang thrill.

JIGS Appetizer lang. Yari ka sa'kin mamaya.

YUMI We'll see. Ako naman: Did you ever have
doubts about your *gender or intercourse*uality?
I mean, kahit minsan ba, naisip mo na bakla ka?

JIGS Never.

YUMI Bilis ng sagot a.

JIGS Coz I never entertained the idea.

YUMI Homophobe ka ba?

JIGS Alternate tayo sa tanungan, di ba?

YUMI So, not once? Kahit konti? Kahit what if
lang?

JIGS I'm straight, okay?

YUMI I'm not asking if you're gay or not. I'm
asking kung...

JIGS Never nga.

YUMI We all thought na you were gay.
Well at least nung first few months mo sa tropa
before you introduced your girlfriend to us.

JIGS What?! You thought I was gay?!

YUMI E pa'no kasi, masyado kang mabait. Ang pogi-
pogi mo, pero parang allergic ka sa mga babae.
Over ang pagiging gentleman mo! Too good to be
true. You have a good body, it seems that you
work
out pero iniisip namin front mo lang yun.
Kadalasan kasi front ng mga bakla ang pagiging
maganda
ng katawan nila at pagiging sporty...

Tatawa lang si Jigs.

YUMI So we thought it's either that or you were
planning to become a priest.

JIGS What?!

YUMI Well, you were always this goody-goody
person. Pumupunta ka sa chapel. Nangungumpisal,
nagsisimba...

JIGS The way you said it, parang equivalent ang
dalawa a.

YUMI Of course not. I didn't mean that!

JIGS I take my faith seriously. That doesn't make
me gay!

YUMI So you did want to become a priest...

JIGS Hindi rin. Actually, I always wanted to
raise a family... and be a father.

Tahimik.

YUMI So you're not gay.

JIGS No.

YUMI You never...

JIGS Ilang beses ka ba ipinanganak? Kulit mo e.
It's my turn.

YUMI Homophobe ka no?

JIGS Hindi kaya!

YUMI Whatever...

JIGS Ako na, daya mo naman e.

YUMI Okay, okay. Shoot me.

JIGS How do you see yourself five years from now?

YUMI You expect to win this game? Ang kokorni ng
mga tanong mo e.

JIGS The object of this game is not to win.

YUMI E ano pa ba?

JIGS To get to know the other person.

YUMI Sure. Basta ako, I will win this game.
Walang thrill ang isang game kung walang
nananalo.

JIGS Sagot.

YUMI May time limit ba ito? (Tatawa) Wine pa nga.

JIGS Sabi nga nila: in vino veritas.

Magsasalin si Jigs ng wine.

YUMI Masarap ang wine, ha? Saan kaya nabili ito?
(Iinom) To answer your question,
either maging entrepreneur ako, magsisimula ako
ng sarili kong botique or bar, o kaya,
magiging artista ako sa pelikula.

JIGS Not bad.

YUMI Pero mukhang malabo yung stint ko sa movies.
Tough ang competition e. Saka mahina ang manager
ko.
Panay hosting at pictorials ang nakukuhang raket
para sa akin. Papalitan ko na nga e. Pag nakaipon
ako,
baka magtayo na lang ako ng botique.

JIGS (Magbibiro) Ayaw mo mag-bold?

YUMI Yuck!

JIGS Lahat ng gustong mag-artista doon dumadaan.

YUMI May talent naman ako kahit papano a!

JIGS Lahat naman ng bold star may talent a! Sa
dibdib! (Tatawa)

YUMI (Hahampasin ng unan si Jigs) Bastos ka
talaga! Akala ko goody-goody ka...
Hindi ko papatulan ang pagbobold kahit ano'ng
mangyari no!
Kahit ganito ako, may respeto pa rin naman ako sa
sarili ko.

JIGS Ganito? Ano'ng ganito?

Di sasagutin ni Yumi ang tanong.

YUMI These producers think all the people want is
*gender or intercourse*, *gender or intercourse*, *gender or intercourse*!
Kaya puro basura ang mga pelikula e. Wine pa nga!

JIGS (Magsasalin ng wine) Bakit naman botique?

YUMI Hoy madaya ka na ha? Hindi pa ako lasing.
Ako na'ng magtatanong.
Ang korni mo namang magtanong. Bigatan naman
natin nang konti...Inom ka muna.

Iinom si Jigs. Magsasalin siya ng bago.

YUMI Who was your first crush in the barkada?

Tahimik.

YUMI Haha! Bingo ka no? Bagal mo naman sumagot.

Iinumin ang wine. Magsasalin ng bago.

JIGS Lalaki o babae?

Tatawa sila pareho.

YUMI Dapat may time limit ito e.

Tahimik.

JIGS Hirap naman ng tanong mo.

YUMI Iyon nga ang maganda e. Para may thrill. As
if naman ibo-broadcast ko sa barkada kung sino.

JIGS Wine pa?

YUMI Di mo pa sinasagot yung tanong ko,
nagtatanong ka na!

Magsasalin ng wine si Jigs kay Yumi.

JIGS Yung crush ko kasi...siyempre, sino pa ba? E
di yung pinakamaganda sa barkada.

YUMI Nge. Subjective yon no! Para sa'kin ang
pinakagwapo si Joel.
Sa babae, si Kay. Para kay Ronald, si Meg...

JIGS Yung literally na may dating, walang tanung-
tanong.
Yung kahit sino'ng tanungin mo sa tropa,
objectively, siya ang isasagot.

YUMI Jigs, twenty questions ang game natin. Hindi
guessing game. C'mon man.
Play your own game. Pa'no na kung truth or dare
to e di pahirapan na. Dadalawa na nga lang tayo
e.

JIGS Yung commercial model.

Matitigilan si Yumi.

YUMI Wine pa nga.

Magsasalin si Jigs. Mag-iisip si Yumi. Iinom.
Biglang matatawa.

YUMI (Tumatawa pa rin) Talaga?

JIGS Sige, pagtawanan ba?

YUMI You can say it to my face, I won't bite.
Bakit hirap na hirap kang sabihin kung sino?
Takot kang ma-reject? Parang tanong lang e...
Wine pa nga!

JIGS Okay, 1 point ka na...

YUMI (Ngiti) Gee...thanks. Flattered naman ako.
At kailan naman nangyari ito?

JIGS Sorry, my turn to ask. (Ngingiti) Who is
your crush in the barkada... NOW?

YUMI E ginaya mo lang yung tanong ko e.

JIGS Hinde no. May qualifier ako. Ang sabi ko,
NOW. Ang tanong mo, first crush ko.

YUMI Korni pa rin. Alam mo, kung basketball ito,
tambak ka na.

JIGS Just answer the question.

YUMI Siyempre wala. I told you, I don't have time
for these stuff. Kakabreak ko lang di ba?

JIGS Korni mo namang sumagot.

YUMI E korni yung tanong e. Pero kung talagang-
talagang kailangan kong sumagot..
.hmmm...teka...sino nga ba? Sino ba'ng crush
material sa barkada? Wala akong maisip e.
Ikaw na lang.

JIGS Yung seryoso naman.

YUMI Seryoso ako. Ayaw mo yata e. Sige, iba na
lang...

JIGS E napipilitan ka lang e.

YUMI Uy! Pa'no ba'yan? MU na tayo? Crush mo ko,
crush kita...yiheee (Tatawa).

JIGS Dati pa 'yon no!

YUMI Ay? Di mo na ko crush? Bakit, na turn-off
ka? Ano namang ginawa ko? Tsk. Tsk.

JIGS Is that your question na?

YUMI Oy, hinde! Ito naman... di ba pwedeng mag-
follow-up?

Iinom ng wine si Jigs.

YUMI Fine. Here's a little juicy question:
Describe your first kiss.

JIGS That's not even a question.

YUMI Arte mo. O: How was your first kiss like?

Matatawa si Jigs.

JIGS Wet.

YUMI Yuck!

Magtatawanan sila.

JIGS Alam mo, aksidente yung first kiss ko. Close
kasi kami nung isa kong kaibigan.
Pag naggu-goodbye ako sa kanya, parati ko siyang
kini-kiss sa noo.

E one time, sa gym habang nagpapahinga, nakaupo
siya sa sahig. Tinatamad siyang tumayo.
So bumaba ako nang konti para halikan siya sa noo
kasi pauwi na ako.

E siya naman, para maabot ko, medyo tumingala. E
sakto, sa lips ko siya nahalikan.
Pareho kaming nagulat. Pero di pa kami naghiwalay
agad. Weird nga ang feeling e.
Parang may glue! . Ayaw na namin maghiwalay
pareho...

Tawa pa rin si Yumi

YUMI Awww. Ang sweet naman. Parang sa pelikula.
Si Krissy ba ito?

JIGS Hindi. Hindi mo siya kilala.

YUMI So what happened? Nagkatuluyan kayo?

JIGS Nope.

YUMI Ha?

JIGS Ewan ko ba. Complicated kasi yung situation
namin e. May boyfriend siya noon.
Ako naman, takot pa sa isang relationship. Pero
at least, na-discover namin na pareho
pala kaming may gusto sa isa't isa. Pero
hanggang doon na lang.

YUMI What happened after?

JIGS We talked about it. We both decided na it
wont work. Tapos, bigla na lang,
hindi na kami nagkikita. And then, I met you
guys, iba na ang barkada ko.

YUMI Nakakatuwa naman.

JIGS Ikaw, pa'no yung first kiss mo?

YUMI Ikaw ang nagturo sa akin ng game na ito di
ba? Bakit ba lagi mong bini-break ang rules?
Di mo na pwedeng tanungin 'yan!

JIGS Tine-testing ko lang kung lasing ka na.
(Iinom ng wine) Okay, naka-warm-up na ako:
What was the naughtiest thing you ever did?

YUMI 'Yan ang mga tanong! Ano ba'ng ibig mong
sabihin ng naughty?

JIGS Bahala kang mag-define.

YUMI Hmmm...marami e...(matatawa) baka
maeskandalo ka.

JIGS Kanina ayaw mo ng korni. Ngayong medyo
exciting naman...

YUMI Eto na...I had two boyfriends at the same
time.

JIGS (Nagulat) Hala.

YUMI I was with Joel and Zach at the same time.

JIGS Yikes. Alam ba ni Joel?

YUMI Kaya nga kami naghiwalay nun e. Nahuli ako
(matatawa).

JIGS Ano namang pumasok sa kukote mo't ginawa mo
iyon, aber?

YUMI Nag-eexperiment lang! ako. E sa type ko sila
pareho e. Ano'ng magagawa ko?
Saka para may thrill. Alam mo iyon? Yung patago
kang nakikipag-date sa isa para di mahuli.
Everyday pa akong nakakalibre, kasi, alternate
sila!

(Tatawa) Akala n'yo kayo lang mga lalaki ang
pwedeng gumawa no'n?

JIGS How can you love two guys at the same time?

YUMI Who said something about love? Walang
kinalaman ang love dun. I was...having fun!

JIGS Nainlove ka na ba, ever?

YUMI Nakakailang tanong ka na? It's my turn.

JIGS Don't you want to answer the question
anyway?

YUMI My turn!

JIGS Kulang ka pa sa wine. (Tatawa)

Ubos na ang unang wine bottle. Kukuha si Jigs ng
isa pa sa ref.

JIGS Ang bilis nating uminom a.

YUMI Are you still a virgin?

JIGS Whoa! Where did that come from?

YUMI That's my fourth question.

JIGS (Magsasalin ng wine sa mga baso). Ano sa
tingin mo?

Ngingiti si Jigs. Tititigan lang siya ni Yumi.

YUMI Don't tell me, wala pang nangyayari sa inyo
ni Krissy hanggang ngayon?
Ilang taon na ba kayo?

JIGS Mag-tu-two years na sana next week.

YUMI So virgin ka pa? I don't believe it!

JIGS Mukha ba akong tarantado?

YUMI Mukha kang nagpapaiyak ng babae e.

JIGS Insulto ba 'yon?

YUMI Compliment 'yon, tanga.

JIGS Ah, okay. Thanks.

YUMI Pero, you mean, you never felt the urge to
do it?

JIGS Alin? *gender or intercourse*?

YUMI Wow! Nasabi rin niya!

JIGS Of course I always feel it. Natural
lang 'yon sa tao no?
Nasa iyo na lang 'yan kung ano'ng gagawin mo sa
urge na 'yon.

YUMI E natural naman pala e. Bakit mo
pinipigilan? I mean, pag naiihi ka, iihi ka.
Pag nagugutom ka, kakain ka. Pareho lang 'yon, di
ba?

JIGS Pag naiihi ka, iihi ka dahil kailangan mong
umihi. At hindi ka iihi kahit saan.
Pupunta ka sa banyo. Pag nagugutom ka, kakain ka
dahil kailangan.

At hindi mo kinakain ang lahat ng pagkain na
ihain sa iyo. Pag di ka gutom, di ka kakain.
Pag di mo gusto yung pagkain, di mo gagalawin.
Ang aso, pag may nakitang pagkain diyan,
walang tanung-tanong. Lalamon 'yan.

YUMI And *gender or intercourse* is the same?

JIGS Lahat ng bagay, nilalagay sa lugar. May
context. At least, yun ang nagpaiba sa atin sa
aso.

YUMI Grabe ka namang magsalita. Para mo na ring
sinabing lahat ng nakikipag*gender or intercourse*, aso ah!

JIGS Sinasabi ko lang, pag wala sa tamang
konteksto, mali.

YUMI And what is that context?

JIGS Matanda na tayo. Ayokong maging preachy.
Alam na natin 'yan.

Tahimik.

JIGS Kaso, kahit alam na natin, minsan di pa rin
natin ginagawa.

Tahimik.

JIGS Masarap e. Sino ba'ng ayaw nun?

Tahimik.

YUMI (Medyo nairita) So feeling mo santo ka at
dapat kang i-congratulate for being a virgin!

JIGS Sinasabi ko lang ang pinaniniwalaan ko.
Ineexplain ko lang kung bakit di ko ginagawa.
May kanya-kanya tayong dahilan. Di ko pinipilit
kahit kanino ang mga paniniwala ko...
No need to get so cross about it, Yumi.

Tahimik.

JIGS It's not about being a virgin or not. It's
about putting things into their proper places.

YUMI I'm not arguing with you.

JIGS Me neither. I'm just answering your
questions.

Matagal na katahimikan.

Ngingiti si Jigs. Titignan niya si Yumi na medyo
nairita sa nakaraang train of conversation nila.
Magsasalin siya ng wine para kay Yumi.

JIGS Nasobrahan ka na yata sa wine e. (Tatawa)
You still wanna go on with the game? Nine pa lang
tayo, eleven more to go. (Ngingiti)

YUMI Shoot me.

JIGS Who was your first lay?

YUMI (Hahampasin ng unan si Jigs) Ang bastos mo
talaga! So inaassume mo na hindi na ako virgin?

JIGS E sabi mo kasi, walang thrill ang game pag
walang nananalo e. So I guess I'm winning.
Saka wala naman akong inimply na ganun a!

I'm just hitting two birds with one stone. Kasi
kung virgin ka, e di simple lang ang sagot: wala.
Kung hindi naman, e di sino?

YUMI Ang daya mo.

JIGS Akala ko ba ayaw mo ng korning tanong.

YUMI You think I'll answer that after giving your
sermon, Father Jigs?

JIGS Ano ka ba? Inexplain ko lang yung personal
reasons ko. Kung ano man ang sa iyo,
I'll respect them as well as I know you respect
mine. I'm no saint.
I'm just trying to get to know you better.
(Ngingiti)

YUMI How do you do that?

JIGS Alin?

YUMI I should have walked out on you kanina pa
pero the way you say things...parang
bumabaliktad,
sa'yo...makes you more... charming. Kung ibang
tao ka siguro, di na kita kakausapin.

JIGS You can't walk out. We're locked here for
three days except for meals.

YUMI So I'm forced to like you para di masira ang
vacation ko. (Ngingiti)

JIGS You don't have to answer my question if you
don't want.

YUMI I guess I'll be honest with you as you were
honest with me...

Tahimik. Iinom ng wine si Yumi.

YUMI Di mo siya kilala. His name was Robert. He
was my first boyfriend. It was Senior Prom Night.
Alam mo na... typical senior prom story. Everyone
wants to lose it on prom night.

Everyone thinks na pag prom night, it was
something special. We went out sa hall nang
maaga.
We made out sa kotse niya. One thing led to the
other. Tapos, yun...yun na.
We went back just in time for the awarding of the
prom queen. Guess what, I won pa.
(Mahinang tawa)

JIGS What was it like?

YUMI Now that I look back, it isn't as special as
I thought it was. Pero it was different then.
Back then, we were just led by our passions. Alam
mo yon? Andun ka na. Hormones raging wild.
Passions and Ideals are confused. Akala mo love,
yun pala, curious ka lang pala. Akala mo yun na
yon.
Akala mo you a! re in-love at lahat ng gawin mo
tama. Lahat ng gawin mo perfect.

Everything was magical...well, almost.

JIGS Almost...?

YUMI Sa next question mo na 'yan. Ako na.

JIGS (Pabiro) Wine pa? Kulang ka pa yata e.

YUMI Nilalasing mo ko no? May balak ka sa'kin no?
(Tatawa)

JIGS Is that your question? Sasagutin ko na.
(Tatawa)

YUMI Engot. Hindi 'yon. Here's something na
curious lang ako.
Kasi I've been hearing things...saka you've
hinted on it na rin kanina...
Are you still with Krissy?

JIGS Hindi na.

YUMI Since when?

JIGS Two, maybe three weeks ago?

YUMI Sino'ng nakipag-break?

JIGS Pareho kami.

YUMI Why?

JIGS Maraming dahilan, actually. Naisip na lang
namin na it won't work.
Isa na do'n, magkaiba kami ng gustong mangyari sa
buhay. Magkaiba kami ng mga pinaniniwalaan.

YUMI Like what?

JIGS Marami.

YUMI At ngayon mo lang nalaman iyon after two
years with her?

JIGS People change, Yumi.

Tahimik.

JIGS Right before graduation, she asked me to
move in with her.

YUMI Talaga?

JIGS Sabi niya, doon na naman din daw papunta ang
relasyon namin.
Might as well practice na raw for the real thing.
Tutal, she's working na naman,
ako naman bagong graduate, we should try out na
raw living together if it'll work for us.

YUMI Natakot ka sa arrangement?

JIGS Hindi naman sa natakot. If you love someone,
ano pa'ng ikakatakot mo, di ba?

YUMI E bakit umayaw ka?

JIGS It's just that, it's not my thing.

YUMI ! Sabi na nga ba e, bakla ka no? Sinasayang
mo ang opportunities!
(Matatawa)

JIGS Hindi ako oportunista. At lalong hindi ako
bakla.

YUMI Fine.

JIGS Naisip ko lang na hindi pa pala ako handa sa
mga ganitong bagay. Wala pa sa isip ko ang
gano'n.
Na-shock siguro ako sa reality na iyon na nga ang
next step sa relationship namin.

I mean, two years of being together and knowing
each other, we're practically ready to get
married,
if you know what I mean. Pero I realized, I'm not
ready for any of these. Narealize ko how immature
I am.
Na iba yung ideals ko two years ago sa ideals ko
ngayon. I need to mature some more to get into
this thing!

I mean, getting married. Diyos ko, ilang taon
lang ba ako...

YUMI Maturity has nothing to do with age.

JIGS But it has a lot to do with time.

Tahimik.

JIGS So I thought, bakit kailangan ng practice
mode? Ibig sabihin, pag sumablay kami, split na
kami?
Live like a couple minus the commitment? Pa'no
pag nawala na yung magic? Goodbye na?

Iinom ng wine si Jigs.

JIGS Kung kasal na, kasal na. Wala nang practice.
I think that's the real cowardice.
Yung i-try muna natin kung it will work kasi
takot kayo na baka hindi maging successful ang
outcome.

Saan na napunta ang excitement ng buhay? Kaya nga
kayo in-love, para sabay kayong humarap sa
totoong buhay,
sa hirap at ginahawa, di ba? (Matatawa) Hindi
yung pagpapraktisan muna ninyo para siguradong
ginhawa lang.

Magkikibit-balikat lang si Jigs.

YUMI Are you always like that?

JIGS Like what?

YUMI So cerebral in everything. Kahit pagdating
sa relationships.

JIGS Life is too precious para lang daanin sa
trial and error.

Ngingiti si Jigs. Tahimik.

YUMI So, No hard feelings?

JIGS Friends pa rin kami. She still calls me up
nga sa bahay e.

YUMI That's nice.

JIGS Kayo, bakit kayo nagbreak ni Carlo?

YUMI That's your sixth na ha?

JIGS Sure.

YUMI Alam mo, ironic para sa akin yung break-up
namin ni Carlo.
And the funny thing was, it was about...*gender or intercourse*. Uy,
sa atin lang ito ha?

JIGS Of course.

YUMI Kasi nga, I was looking for that magic nga
di ba? I wanted to be in a relationship na
special naman.
So of all the boyfriends I had, sa kanya lang ako
walang *gender or intercourse*ual relationship. As in nag-aabstain
talaga ako.

Kasi parang naisip ko, para magkaroon naman ng
meaning yung making love di ba? Parang, dapat di
mo parating ginagawa,
at ginagawa mo lang when you are sincere with
yourself and with your partner. So I was
investing muna emotionally.
And I was actually starting to care about him.
Yung, hindi ko na iniisip yung sarili ko.Yung
siya lang ang inaalala ko.

Akala ko perfect na...

JIGS Ano'ng nangyari?

YUMI Patunayan ko raw na mahal ko siya. Magbigay
daw ako ng proof. Pagbigyan ko raw siya.

Sabi ko sa kanya, hindi pa ba sapat na proof yon?
Na I'm saving myself for that right moment,
that special moment between us? Alam mo'ng
ginawa? Nilayasan ako!

JIGS You deserve someone better.

YUMI Talaga!

YUMI Isipin mo, kung kelan naman I grew tired of
meaningless *gender or intercourse*, when I'm looking for the real
thing,
saka naman mawawala. Ang ironic ng buhay no?

JIGS That's the way we must learn.

YUMI Alam mo, kung tutuusin, never ko pang na-
experience yung tunay na mag make-love.
And I had to go all through those relationships
para lang ma-realize yun.

At least, ngayon, alam ko na ang hinahanap ko.

Iinom ng wine.

YUMI Ikaw ba, importante sa'yo na virgin ang
mapapangasawa mo? How do you see virginity ba?

JIGS Alam mo, di ko pa napag-isipan yan. Pero now
that you've mentioned it...

It doesn't matter kung virgin ang mapangasawa ko
o hindi. Of course I value virginity a lot.
I treat it as the only real gift I could give to
my wife to be. Imaginin mo na lang di ba,
kung wife ko ang una ko. It's like the perfect
wedding gift I could give to her.

Pero kung siya hindi na virgin, I wouldn't care.
As long as mahal ko siya. Kasi I don't expect her
to give me the same gift. I don't do something
because I! expect people to do the same to me.
Ibigay niya sa akin ang sarili niya nang buong-
buo, sapat na sa akin yon. Masaya na ako sa
ganoon.

YUMI (Mapapangiti si Yumi.) You know, that's the
nicest thing I ever heard from a guy.
That's why I always enjoy talking to you. You
always say the nicest things.

JIGS Wow. Salamat. E ikaw, is making love to you
equal to love?

YUMI I always took *gender or intercourse* and love as opposite
ideas. I mean, after the first time na...you
know...sa Senior prom.
Kasi afterwards, we broke up na ni Robert. Tapos
naisip ko, yun na ba yung love? Baka hindi love
yung naramdaman ko.
Baka napagkamalan ko lang siyang love. I was just
after the pleasure of intimacy. And then I felt
empty. So empty.

That's why I wanted to change. I wanted to
believe in making love. And I'm still looking for
it. Yung magic.
Yung feeling mo, tao ka pala. I never felt that
kahit isang beses. Men have penetrated my body
but never my soul.
And I wanted that. I wanted someone to touch my
soul. To "make love" to my soul through my body.

Pero siguro, naging numb na'ko sa dami ng
relasyong pinagdaanan ko. Hindi ko alam kung
mararanasan ko pa iyon.
That's why I envy you.

Tahimik.

YUMI Sa tingin mo may pag-asa pa ako?

JIGS You still have your soul... (Ngingiti)

Tahimik.

YUMI With whom would you want to experience it?

JIGS Of course, sa asawa ko.

YUMI I mean, someone in particular. Take it as my
seventh question. So give a name.

JIGS A name? Hindi ko alam. Basta kung sino ang
magiging asawa ko.

Tahimik. Magkikibit-balikat si Yumi. Iinom ng
wine.

JIGS Well, I always thought na it was Krissy. And
then, it was just gone. Of course I loved her.
And I still do. Pero the magic was just gone
after we both found out na magkaiba kami ng mga
prinsipyo sa buhay.

Tahimik.

JIGS My turn?

YUMI Shoot me.

JIGS Tell me something...a secret. Yung wala
kahit isang nakakaalam.

Matagal na katahimikan.

JIGS You trust me naman di ba?

YUMI Well, you've earned it, alright.

JIGS Saka wala akong tinatago sa'yo. Sinagot ko
lahat ng tanong mo as honestly as I could.
(Ngingiti)

YUMI I uhm...

JIGS Yes...?

YUMI I need more wine.

Magsasalin si Jigs ng wine.

JIGS Take your time. We have less than fifty
hours to go.

Iinom ng wine si Yumi.

YUMI I'll tell you something no one in the world
knows except one other person.
And that person probably forgot all about me
already.

JIGS (Pabiro) What? You had *gender or intercourse* with a stranger?

YUMI Ano ka ba?

JIGS Biro lang. Seryoso na.

YUMI Promise ha? Hindi ito lalabas.

JIGS Promise.

YUMI If this goes out, I will hunt you kahit sa
libingan mo. Huhukayin kita at papatayin kita
ulit.

JIGS Mamatay man ako ngayon.

YUMI Okay...(Pause) I... I was with Joel then...
(Magiging mas seryoso ang tono niya) ...and Zach.

I wasn't really with Zach, I was just going out
with him pag wala si Joel, alam mo na.. .making
out and stuff...
Well, anyway, I was kinda serious din naman with
Joel that time. Joel and I were...you
know...doing it.

And...

JIGS And...?

YUMI Uhm...I...uhm...I got pregnant.

JIGS What?

Tahimik. Iinom ng wine si Yumi.

YUMI I uhm... sh*t. Hindi ko naman talaga ginusto
e. Uhm...Two months akong delayed... then I took
that test.
I found out na buntis nga ako...and Joel found
out about Zach (maluha-luha na) and I didn't know
what to say,
you know?

Maniniwala ba naman sa akin si Joel na naaliw
lang ako kay Zach? Na I didn't really love him?
Na wala lang iyon?
And so he broke up with me and...I..uhm... I was
afraid and uhm... (Magsisimula siyang magbreak-
down)

JIGS It's okay...

YUMI I uhm...hindi ko na alam ang gagawin ko,
Joel left me.

I wanted to tell him about the baby to make him
come back but I don't think he'd believe me
after the thing with Zach...and...my parents are
gonna kill me if... sh*t. (iiyak)

JIGS (lalapit kay Yumi para i-console ito)
Ssshhh...you don't have to tell me this if it
upsets you...

YUMI And so I went to a clinic...(hahagulgol) I
didn't mean to, Jigs. I wasn't myself then.
And I felt so afraid. So alone...

JIGS Tahan na. Ssshhh...

Iiyak lang si Yumi kay Jigs. Yayakapin ni Jigs si
Yumi.

JIGS Alam ba 'to ni Joel?

YUMI How can I tell him? The only other person na
nakakaalam ay yung duktor sa clinic.

God...(iiyak) Oh God...

JIGS It's alright...

Hihimasin ni Jigs ang likod ni Yumi. Patatahanin
niya ito. Matagal silang nakaganito lang.

Matagal na katahimikan.

YUMI Can you get me my yosi?

Tatayo si Jigs. Pupunta sa may side table sa tabi
ng kama. Kukunin ang Yosi ni Yumi.
Magsisindi siya ng isa at iaabot kay Yumi.

YUMI Thanks...

Matagal na katahimikan.

Y! UMI If we were...if we were the last two
people on earth, would you consider doing it with
me?

JIGS Doing what?

YUMI Alam mo na...

JIGS Alin? (Teasing ngingiti)

YUMI Gago mo. (Ngingiti)

JIGS Ngumiti rin.

YUMI So? Would you?

JIGS Alin nga? Di mo masabi no? Bakit di mo
masabi?
(Pagtatawanan si Yumi)

Sabihin mo nga: "*gender or intercourse*! *gender or intercourse*! *gender or intercourse*! *gender or intercourse*!"

YUMI Shut up nga!

JIGS That's your eighth na, ha?

YUMI I lost count. Answer it.

JIGS Why not?

Hihithit ng yosi si Yumi. Tahimik. Sasandal si
Yumi sa balikat ni Jigs.

JIGS If you could be something else, what would
you be?

YUMI I dunno...maybe a violin...yeah. Violin
siguro.

JIGS Bakit?

YUMI I always saw the relationship of a violin!
and its player as very intimate.
Pag tumutugtog ang violinist, ang nakikita ko at
naririnig ko, he strokes the soul
of the instrument and the instrument penetrates
the soul of the player.

Para silang nagmi-make love. Di ba?

Very *gender or intercourse*y, very intimate, very sublime. Di ba?
Pareho silang sincere sa isa't isa.
Dahil kung hindi sila sincere, walang music na
mabubuo. The violin surrenders her body
to her player, her whole body and her whole soul,
in full trust and sincerity.

Di ba, compared to the sound of the other
instruments, ang tunog ng violin parang isang
naked woman?
A naked woman in surrender? I want to be a
violin. I want to be stroked in the soul.
I want to make sincere music. I want to
experience the sound of love.

Tahimik.

JIGS Lalim nun ah. (Ngingiti)

YUMI Pa'no mo malalamang in-love ka na?

JIGS Paano? I don't think there's a formula to
that. Basta malalaman mo na lang.
I mean, ilang beses lang ba nangyari sa
akin 'yon?

I'd like to believe na yun na nga 'yon... yung
kay Krissy...

YUMI Kwento mo nga... paano mo narealize dati na
mahal mo nga si Krissy?

JIGS Alam mo nakakatawa... korni actually.
Babalik na naman ako sa pagiging korni nito e.
Di ba ayaw mo sa korni.

YUMI Sige na. Hindi na kita aasarin.

JIGS I heard bells.

YUMI Ano?

JIGS Seryoso. Bigla na lang, habang nag-uusap
kami, may narinig na lang akong bells, tapos
music.
Ewan ko kung iniimagine ko lang yon pero yun ang
nangyari. Nakakatawa nga e. Parang kanta ng
Beatles.

YUMI Seryoso ka ba?

JIGS O baka naman nagkataon noong oras na yon,
may nagkakantahan sa kung saan sa school.
Basta may narinig akong bells. Tapos napangiti
ako. Pagtingin ko sa mata niya, iba na ang
nakikita ko.
Hindi ko na siya nakita as kabarkada lang.
Biglang parang may magic. Hindi ko ma-explain.

Baduy pero ganun. Tapos I just seized the moment.
Umamin ako. A week later, kami na.

YUMI Korni nga. (Matatawa)

JIGS Korni talagang pakinggan. Pero pag nandun ka
na. Pag naranasan mo na, feeling mo, hindi na
korni.

Ngingiti si Yumi. Tahimik.

YUMI Alam mo, may times na parang tunog violin
ang boses mo. O lasing lang ako?

Tahimik.

JIGS I'm into my last question.

Iaangat ni Yumi ang ulo niya.

YUMI Shoot me. Better make it good.

JIGS If you were again to be the next victim of
this tradition,
if you were to be locked up in this room again...
who would you want the next guy to be?

YUMI (Mag-iisip) I want someone whom I could talk
to... Yung makukwentuhan ko ng mga sikreto ko.
Yung may sense makipag-usap. Yung may laman.

The violin player who'd stroke my strings... not
even. Yung mapapatunog niya ang strings ko
without
even touching them.

(Tahimik) Lumuluwag na ang dila ko...kung anu-ano
na ang nasasabi ko. (Ngingiti)

Tititigan lang ni Jigs si Yumi. Tahimik.

YUMI Siyempre yung masarap kausap.

Tahimik. Hindi makatingin si Yumi.

YUMI Yung kahit habambuhay wala kaming gagawin
kundi mag-usap... I think it's better than making
love.

Mapapatingin si Yumi kay Jigs.

YUMI Gosh I want to kiss you so badly.

Matitigilan siya.

YUMI I can't believe I just said that.

Tahimik. Titignan niya ulit si Jigs.

YUMI Don'! t you want to kiss me?

Pause. Titignan siya ni Jigs sa mata.

JIGS Is that your last question? (Ngingiti si
Jigs)

YUMI Yes.

DILIM.

Who you are?

2007-11-23T05:35:00.000-08:00

hey check this out..cool huh? =)

A letter to my 5-year old self

2007-11-18T07:12:00.000-08:00

one of our activities in ACTNOW Workshop yesterday at Legaspi Park at Makati is to write a letter to our five-year old self. so here it goes. just want to share it to you..

Hello my 5-year old self,

Lam mo ba madalas kitang ma-miss. Everytime kasi na nagkaka-problem ako naaalala kita. How I wish na I'm still like you in times of struggles. Yung tipong pag may problema madali mong nasha-share lalo na sa parents mo. Ngayon kasi iba na. Mahirap na mag-open ng kung anu ano sa parents ko. Meron kasing mga bagay na better pang itago sa sarili than sharing it to them. Ewan ko ba hirap i-explain. Parang awkward kasing i-share yung mga problems like love, at kung anu-ano pang mga personal problems.

Pero minsan din naman I'm happy that your not with me anymore. Kasi ngayon natututo na akong maging independent kahit papano. I already have my own decisions. Di man laging maganda ang nagiging outcome ng mga decisions ko, at least I'm learning everytime I'm having one.

All in all, i have no regrets sa lahat ng mga ngyari sa akin when you and I were still together.

Thank you sa lahat ng memories na na-share mo sa akin. Hinding hindi kita makakalimutan.

Myself

part of me...

2007-11-16T09:06:00.000-08:00

this post is for my friends. I mean my real friends. This idea is from Yaje. Nagiinarte sya in other words.haha..so here it goes

for all PASZAWAY a.k.a CHUBBYCHEEKS(binsent,1990).
this ones for you

yaje- ang nagbigay sakin ng idea na toh. sya yata ang pinaka gwapo sa tropa. minsan gusto kong buhusan ng asido pagmumuka niya pag magkasama kami tapos madaming chiks.hehe..one of the strong candidate sa "search for the first paszaway ***dy." goodluck sayo

abyor- ang pinaka payat sa tropa. walang bisyo sa buhay. siya ay mestisong kalbo.(antonyms). pero seriously, isa sa pinaka mabait sa tropa. kaso pag may topak ay parang demonyo. isa sa mga fans ko sa aking bulungan portion.(sila lang may alam nun)

plong a.k.a BUZZ LIGHTEAR- kulot. isa sa mga pinagkakatiwalaan ko pagdating sa mga hindi katiwa-tiwalang bagay. pero kulot pa din sya.

adrian a.k.a kamote- ang may pinakamagandang boses. para kang may kausap na grade 5 pag kausap mo siya. kakasa ka ba sa grade 5?(korni..sori)

binsent- siya ang nagturo sa akin gumimik. master ko yan pag dating sa bar. magaling mang-holdap yan eh. sayaw kung sayaw. pero ngaun di na sya masyado nakakasama kasi busy na YATA sa studies. sana nga. pagpatuloy mo lang yan. sakanya nga pala galing ang term na chubbycheeks

aj Bolando- bigboy na. maraming nagsasabing muka na daw siyang tatay. pero wag kayong magalala dahil malapit na. isa sa mga mahigpit na kalaban ni yaje sa "search." sya ay isa sa mga ka-close ko sa tropa. partners in crime kung baga.haha

miggy- isa pang kulot. madalas siya ay inaalipin ni yaje. kamuka niya din si potato man sa toy story. taekwondo ang kanyang forte. mabait din naman siya at madalas tumawa. sya ay singer at part-time pulis oyster.

rb- the best mga hirit niyan. madalas magyaya ng inom sa bahay nila. dala-dalawa bahay niyan bigatin. singer din sya.

barky- madalas na nagbibigay ng mga tanung na puno ng "sense." yung tipong kakasabi mo lang ng isang bagay ay tatanungin niya ulit. billboard hunk na rin pala sya. pero once na naging seryoso yan kakaiba.(nagttransform). gitarista ng helmet heads. hindi siya SM.haha

miko a.k.a mikokwento- makapangyarihan ang taong toh. kaya ka niyang maparalisa gamit ang kanyang kwento powers. mga minimum of 5minutes kang di makakagalaw at walang magagawa kundi makininig sa kanyang munting kwento. small but terible yan. bahista ng helmet heads

jomar- malaki pwet. tahimik lang minsan pero pag inatake ng kapraningan ay nagiging siraulo din. siga yan nung highshool.haha. lead vocalist and guitarist ng helmet heads(tama ba?)

anton/popoy- ang pinaka friendly sa tropa..............friendly sa mga babae! the best din mga jokes nito.idol ko. lover boy din pala siya. drumer ng helmet heads.(trivia:pwede ka maglagay ng cork sa ilong niya)

xylan- mula nung bata siya ay redhorse na yata ang pinapa dede sa kanya ng kanyang mga magulang. magaling mag-gitara ang ungas na toh. magaling din siya sa boxing(balisong na kulang muka ng batang tondo). pero infairness matalino ang taong toh

migs- baliw. di naman nangangagat kaya ok lang. daming alam nito. kaya nga baliw eh. magaling sya mag belly dancing

chevy- just say what you want, and he will definetly do it. isa sa mga siraulo sa tropa. kaibigan ko since pre-school. pero di pa sya masyadong siraulo that time. talented ang taong toh. madami syang kayang gayahin tulad ni batista, rick flair at madami pang iba.

homer- dimple guy. boy tawa din ang taong toh. mabait naman. magulo lang kausap minsan.hehe

mikmik- pinaka macho sa tropa. close sya kay rb(yiii). magaling kumanta at mag gitara ang ungas na yan. masarap din kasama kasi ewan ko. wala lang akong maisip na description eh. pero ok talaga yan si mik.

alfie-hampas lupa. walang pera. mahirap. skwater. siya ang pinaka maingay sa amin. di sila mahilig sa kotse. masipag daw mag-aral yan. talino eh.

paolo- malakas tumawa. madalas asarin ni aj dati ng malibog. pero ngayon di na masyado. bihira kami magkita nito. lagi kasing nagkakasalisi. pag andun ako wala siya and vice versa. pero mabait din naman to si pao. di ko pa nakitang nagalit yan eh

gabo- disco boy. parang tambucho ang bibig niyan.(lam niyo na yun kung bakit)malakas appeal niyan. oo promise. ayaw niyo maniwala?tanung niyo siya.

adel- rich kid. dami ding kalokohan sa buhay. wala ko masyado maisip na description eh. sori. pero nakakasama pa naman sya sa mga tambay at gala

klarence- madalas mapadaan...............daw

alan, jc, melvin, yelboy, prince, maikol, putrak, petros, wil, elmer- most active sa tropa. almost 10 years ko na silang di nakikita. pero syempre parte pa din sila.
no distance can hinder the friendship we had built.

"Friendship is like peeing your pants. Everyone can see it, but only you can feel the warmth."

Something not beautiful in the eyes

2007-11-15T06:53:00.000-08:00

This photos where not taken in an abandoned building or something okay? Although it looks like one, its one of the views at the main bldg of PUP(particularly at the east wing of the 5th floor). Sometimes I pity myself and my fellow PUPians when it comes to the physical condition of our beloved alma mater. If you would just compare the facilities of our school from those private universities, you would say that PUP is very left behind. Imagine how old the main bldg was. Its so sad to know that some students from other schools discriminate us PUPians maybe because of our poor facilities and low tuition fee(P12 per unit. yes you read it right)

It makes me think back my past experience when I was still a freshie at the university. It was a total culture-shock for me. PUP is really different from CSA where i spent my 12 years since pre-school up to highschool. But as the Filipino saying goes "sanayan lang yan."

But in spite of the present condition of the university, the PUPians still emerged victorious. Victory in the sense of the academic and professional field. Modesty aside, PUP is one of the consistent top performing school in different licensure examinations conducted by the government especially in the field of accounting and engineering. Isn't great? In the world today, we should learn how to be practical. Where can you find a 12 peso per unit offering university that gives you a high quality of education? Only in PUP. We should always be optimistic enough to bear in mind that nothing can stop from achieving our dreams-- not even the physical condition of our school.

All in all I have no regret enrolling in this university. I believe that this institution will be the stepping stone in reaching my dreams. So for my fellow PUPians:

wag tayo puro reklamo, matutong magtiyaga. hindi matagal ang apat na taong pagtitiis at pag-aaral

"What good is a diamond if not heated to perfection"

Learning...

2007-11-13T05:44:00.000-08:00

Just want to share some experiences of mine this past 2 days. Im so happy to know that our accounting prof is so nice. She's very good in motivating us students to work harder at every acti

vity she asks us to do. But thats just my opinion. I think its too subjective to say that she is nice. I mean everyone has his/her opinion. But as for me, 2 thumbs up for her. I think Im gonna do better this sem in my accounting class.

Just want to share something about my accounting class earlier. I am called in front to do some board work by my prof. The problem assigned for me is not that hard but i dont know why it took me several minutes to finish it. I mean I am so pressured that time that I felt a total black-out in my mind. Im so stressed because I know its just an easy problem but still Im having a hard time answering it. I felt so anxious for the reason that im afraid to looked stupid in front of th

e class. But thanks to Prof. Mauricio, instead of yelling me because of my mistakes, she gave me a strong motivation. I'll quote what she said in front of the class " You know class, its normal for us to have mistakes because nobody's perfect. Meron namang maganda sa ginawa ng classmate niyo(thats me), meron syang patience and he perservere. Meron nga tayong kasabihan, whenever we commit mistakes, dyan nagsisimula ang tunay na katalinuhan." That words of her really touched me and encourage me to do better. A few minutes later she again called me to answer a problem in front. But that time was different, I answered and discussed to the class the solutions well. So my prof gave me a compliment again.hahaha.

I know thats this journal is non-sense but for me its not. That was a blissful moment for me. Im really learning a lot from that professor of mine.

Thinking of tomorrow...

2007-11-11T07:07:00.001-08:00

another week have been included in the history. I'm kinda disturbed right now because of the fact that i have to work really hard in my acads because i have to take the special qualifying exam. I'm now thinking if I should resign as the auditor of KALIPI. I know that its kinda selfish move but its choice i have to take. This sem is the deciding sem for my future. I have to do my best if I don't want to be a frustrated dreamer. No more gimiks, no more hang-outs, no more dates(i consider it a date whenever when we're together) for now. Should take studies seriously.

I really hate it when my laziness attacks me. Its so hard for me to keep it off. Maybe I'm a little bit uninspired right now. hahaha. I need a strong motivation. I don't know where to pull that motivation. Maybe in something, or perhaps, with SOMEONE. How about that?haha

Oh its already 11:20 PM. I still have classes tomorrow at 7:00 AM. I thinks its time for a rest. Thank you for reading anyway. Hope you can be with me as I reach my DREAM...=)

FBI's 12 Best Deaths

2007-11-11T00:18:00.001-08:00

pick ur favorite...
Every year the FBI, is asked to investigate over 36,000 Serious Crimes
including Suspicious Deaths and Homicides. Every year the Homicide
Investigations Unit puts out its Top 12 Homicides of the year.

1- Alex Mijtus,36 years old, is killed by his wife, armed with a 20
inch long vibrator. Mrs Mijtus had enough of her husband's strange sex
practices and one night during a prolonged session of fun she snapped,
pushing all 20 inches of the vibrator into Alex's anus until it ruptured
several internal organs and caused severe bleeding.

2- Debby Mills-Newbroughton, 99 years old, was killed as she crossed
the road. She was to turn 100 the next day, but crossing the road with
her daughter to go to her own birthday party her wheel chair was hit by
the truck delivering her birthday cake.

3- Peter Stone, 42 years old, is murdered by his 8 year old daughter,
who he had just sent to her room with no dinner. Young Samantha Stone
felt that if she couldn't have dinner no one should, and she promptly
inserted 72 rat poison tablets into her fathers coffee as he prepared
dinner. The victim took one sip and promptly collapsed. Samantha Stone was
given a suspended sentence as the judge felt she didn't realise what
she was doing, until she tried to poison her mother using the same method
one month later.

4- David Danil, 17 years old, was killed by his girl friend after he
attempted to have his way with her. His unwelcome advance was met with a
double-barreled shotgun. Charla's (the girlfriends) father had given it
to her an hour before the date started, just in case.

5- Javier Halos, 27 years old, was killed by his landlord for failing
to pay his rent for 8 years. The landlord, Kirk Weston, clubbed the
victim to death with a toilet seat after he realized just how long it had
been since Mr Halos paid his rent.

6- Megan Fry, 44 years old, is killed by 14 state troopers after she
wandered onto a live firing, fake town, simulation. Seeing all the
troopers walking slowly down the street Megan Fry had jumped out in front of
them and yelled Boo!. The troopers, thinking she was a pop up target,
fired 67 shots between them, over 40 of them hitting the target. She
just looked like a very real looking target, one of the troopers stated in
his report.

7- Julia Smeeth, 20 years old, was killed by her brother Michael
because she talked on the phone too long, Michael clubbed his sister to death
with a cordless phone, then stabbed her several times with the broken
aerial.

8- Helena Simms, Wife to the famous American nuclear scientist Harold
Simms was killed by her husband after she had an affair with the
neighbor. Over a period of 3 months Harold substituted Helena's eye shadow
with a Uranium composite that was highly radioactive, until she died of
radiation poisoning. Although she suffered many symptoms, including total
hair loss, welts, blindness, extreme nausea and even had an ear lobe
drop off, the victim never attended a doctor's surgery or hospital for a
check up.

9- Conrad Middleton, 26 years old, was killed by his twin brother Brian
after a disagreement over who should take the family home after their
parents passed away. Conrad had a nasal problem, and had no sense of
smell.

After the argument Brian stormed out of the house,then snuck back
later, and turned on the 3 gas taps in the house, filling it with gas. He
then left out a box of cigars, a lighter and a note saying, Sorry for the
spree, have a puff on me, Brian. Conrad promptly lit a cigar,
destroying the house, and himself in the process.

10- Patty Winter, 35 years old, was killed by her neighbor in the early
hours of a Sunday morning. Her neighbor, Falt Hame, for years had a
mounted
F6 phantom jet engine in his rear yard. He would fire the jet engine,
aimed at an empty block at the back of his property. Patty Winter would
constantly complain to the local sheriff's officers about the noise and
the potential risk of fire. Mr Hame was served with a notice to remove
the engine immediately. Not liking this he invited Miss Winter over
for a cup of coffee and a chat about the whole situation. What Winter
didn't know was that he had changed the position of the engine, as she
walked into the yard he activated it, hitting her with a blast of 5,000
degrees, killing her instantly, and forever burning her outline into the
driveway.

11- Michael Lewis, angry at his gay boyfriend, used the movie, Die Hard
With a Vengeance as inspiration. He drugged his boyfriend, Tony Berry,
into an almost catatonic state, then dressed him only in a double
sided white board that read Death to all Niggers! on one side, and God
Loves the KKK. On the other. Lewis then drove the victim to downtown Harlem
and dropped him off.
Two minutes later Berry was deceased.

12- Military Sergeant John Joe Winter killed his two timing wife by
loading her car with Trintynitrate explosive (similar to C4). The Ford
Taurus she was driving was filled with 750 kgs of explosive, forming a
force twice as powerful as the Oklahoma Bombing. The explosion was heard
by several persons some up to 14 kilometers away. No trace of the car or
the victim were ever found, only a 55 meter deep crater, and 500m of
missing road. ....Ü

"The greatest mistakes of all humans
is their hesitancy to tell others
how much they love them...
...while they're alive!"
- Optimus Prime
Autobots

source

My Dream

2007-11-10T23:55:00.000-08:00

I believe that every person has a dream. A dream that will be their inspiration as the wheel of life continues to roll. Life without a dream is like joining a race without a finish line. You strive hard to be the number one but still you can’t win because it doesn't have an end. I'll quote what Hans Selye said, “Those who are realistic and practical are less realistic and practical in the long run than those who dream big dreams and passionately pursue them.” But the best part of dreaming is that you can dream as high as the impossible for free. There are no boundaries--only possibilities .

What is your dream? Perhaps if you will ask a college student like me with this question you will only obtain a relatively same answer and that is to finish studies. Well its true. I want to finish my degree and become a Certified Public Accountant and perhaps someday, become a CPA Lawyer. That was my long time dream. That’s why I'm striving hard in my studies. Sleepless nights are already a normal routine for me. It is not easy for me to concentrate well in my academics because I also have co-curricular activities particularly in the Student Council and in another organization. But despite of the hardships that I encounter, I still remain to stand it all because I believe that it’s all a part of being a leader. Being a leader means sacrifice. A good leader knows how to balance everything but still prioritize what is more important. And as a student, studies must be above everything else.

Some people are asking me why I am keeping myself busy to things that do not give me pay in return. I always answer them with another question. Is money the only thing that can make you happy? I do all of these stuff because I want to serve my fellow students. It gives me a satisfying feeling whenever I cater the needs of my constituents. They endowed their trust in me that’s why I have the responsibility to take good care of that trust. In the future as professionals, we will all become leaders. So why not start training myself right now? That’s one thought that have come on my mind why did I accepted such big responsibilities.

Everybody dreams to be happy. But that happiness cannot be achieved by dreaming alone. Dreaming and action must be aggregated in order to succeed. There’s no such thing as broken dreams. If you think you already did your best to achieve that dream and still fail in the end that only means that God has a better plan for you. Let’s not forget that God still knows best. Have faith in Him. In every failure there are a lessons learned. And that will become another significant element to succeed. So what is my dream? I dream to be happy and make others happy as well. Let me end my essay with a quote:

“Dream as if you'll live forever, and live as if you'll die tomorrow “

My Student Council Election Experience

2007-11-03T01:03:00.000-07:00

this post is about my experience in the previous SC Election last feb. 2007. i know its kinda late but i just want to share that memorable moment of mine.

here it goes:

Being a candidate of our Local Student Council is big privilege for me. I really want to serve my fellow student that’s why I’m very eager to win the position as a Councilor of our college. Kilos! PUP party helped me to reach my goal. I really enjoyed my campaign running under the banner of Kilos. During the campaign period, I saw what unity is really all about. All the candidates together with the campaign managers and paralegals did their best to let the students know what the party really wants for the university. As what we have always saying, Kilos! PUP party aims to have a “Transparent, Effective, and Responsive Student Government. ”

In behalf of the Kilos! CoA, I want to thank all the BSA students who handed their trust to Kilos to continue its vision to serve the College of Accountancy students. The victory of Kilos! CoA is a victory of the BSA students. Always bear in mind that if we really want to serve our country, we should STUDY.

For me, the real prize I have received in the past election period is not the position. The ultimate prize is the friendship that had been built between me and my colleagues at Kilos Party. Even though not all candidates triumphed, it will not be a hindrance for the Party to serve the students. Like what they say, “Achievers are those who doesn’t know how to quit.” So once again, I thank all the students who laid their trust in the Kilos Party. PUPians, Tara, Kilos Tayo!

Rafael Pacatang
Councilor, CoA SC

Usapang Lalaki

2007-11-01T11:20:00.000-07:00

Usapang Lalaki: *gabi. usapang lalaki*
*sindi ng yosi*
*hithit*
*buga*

Musta na bestfriend? Ako, ok lang. Nagmumuni-muni. Nagiisip. Kadalasan talaga may mga bagay ng mahirap intindihin.

Ewan ko ba.

Bakit ba ganun, ilang beses ko ng pinag-aralan pero lagi na lang lumalabas na parang kahit 'sang anggulo mo tingnan, hindi nagiging patas para sa mga lalaki ang ilang bagay pagdating sa pagmamahal.

*tingin sa stars*

Minsan naiisip ko, alam kaya ng mga babae ang hirap ng magdesisyon para sa atin kapag nagtapat tayo ng pagmamahal sa kanila? Eh yung hirap na ginagawa natin pagsa-survey para malaman kung ano talaga ang intensyon nila at gusto nila sa isang guy? Ang feeling ng masaktan pag nalaman nating pinaglalaruan lang tayo? Malamang-lamang siguro, hindi ano. Wala naman yata silang alam sa mga desisyong ginagawa natin eh. Ang alam lang ata nila eh liligawan sila, magpapa-asa, mang-trip, at magsaya.

Tingin mo?

*tingin sa malayo*

Lagi namang ganun eh. Una pa lang nahihirapan na tayo. Tingnan mo, pag may gusto tayong babae hindi naman natin masabing "hoy ! tayo na ha" o kaya "hoy! Ako na lang boyfriend mo". Ang pwede lang nating gawin eh mag-pa cute, magpapansin. Tulungan sya sa lalakeng gusto nya. Pag minalas-malas pa eh BESTFRIEND pa natin yun. Magmumukha kang tanga kaka-imagine na sana ikaw na lang yung nagustuhan nya. Buti pa sila, pipili lang ng manliligaw... liligawan... gagawa ng paraan na medyo magpakipot...then, kanila na agad yung gusto nila. At yun ay dahil sa tulong natin! Diba masakit yun? Kung minsan pa, paaasahin lang pala tayong mga lalake... na dapat maging sunud-sunuran tayo sa mga gusto nila, kasi nga alam nilang mahal natin sila. Tayo namang mga tanga, akala natin totoong-totoo na. Konting lambing lang at oras na ibinigay nila, tuwang-tuwa na agad tayo. Ewan ko ba ba't napaka-assuming nating mga lalake...Kaya minsan kahit mahal na mahal na mahal na mahal mo na yung girl malaman mo lang na laro lang sa kanya ang lahat, magdedesisyon tayong iwan at iwasan na sya. Pero sa huli tayo pa rin ang iiyak!!!

Wala tayong magagawa. Marami silang palusot. Minsan huling-huli na sa aktong may katext na iba eh itatanggi pa. Anak naman ng putsa...kesyo "kasama ko sa trabaho", "kaibigan ko", "customer namin", "boyfriend ng kapatid ko", at ang gasgas na "pinsan ko!!!".

"I will give you space to think it over"...yan ang lagi nilang sinasabi pag medyo nanlamig tayo. Akala nila eh meron na tayong iba....kung gano kadali sa kanila ang magpalit, hindi kaya nila alam na yun ang pinakamahirap nating gawin dahil sobrang emotional tayo kapag talagang tinamaan ni kupido...na hangga't maaari hindi natin papakawalan ang babaeng mahal natin...aba! Alam kaya nila ang realidad ng ratio ng lalaki sa babae?

*kuha ng bote ng beer*
*lagok*
*lunok*

At hindi lang yon, sa first month ng relationship I agree na malambing pa yang mga yan. Kesyo, aasikasuhin tayo. Susubuan pa kapag kumakain kayo ng sabay. Magbibigay ng t-shirt, wallet at loveletter/card. Akala mo maamong tupa. Pero pag na-late tayong minsan sa date, ang haba ng sermon at dakdak. Daig pa natin ang nagsimba at umattend ng novena. Ang daming ipagbabawal, dinaig pa ang sentensya ng reclusion perpetua at bitay...Tapos pati suot natin na dati wala silang pakialam eh pupunahin na. Tayo naman, magsusunod na lang pra walang pagtatalo. Manghihinayang na lang sa mga hikaw na binili natin. Ultimong Henna Tattoo na lang, sistahin pa! Bawal ang FHM, bawal ang long hair, bawal ang may punit na pants...aba! Daig pa ang mga nanay natin kung magbawal! Kelangan lagi maayos at pormal para wala masabi ang mga magulang nila sa atin. Sayang naman ang 2 taong pinagwork natin na ibinili pa natin ng mga bagay nayun tapos ultimano ipagbabawal nila! Nawawalan na tayo ng karapatan para sa sarili natin, feeling natin, hndi na tayo kung sino tayo dahil sa pagbabawal at pagbabago nila sa atin.

Sila? May ipinagbabawal ba tayo sa suot nila? Ummm... Teka, isipin ko… meron din naman, lalo na ung masyadong daring.
Para naman sa kanila yung pagbabawal natin, dahil ayaw natin sila mabastos, pagnasaan ng mga nagkalat na manyak at lalo na ang magahasa! Negative at kontra-bida dating natin kapag medyo nasabihan mo sa mga damit nila. Hindi nila naiisip na pinoprotektahan lang naman natin sila sa masasamang elemento at mapagsamantala.

*kuha ng bote ng beer*
*lagok*
*lunok*

Hindi pa yun tapos bestfriend, dahil tayo yung lalake at sila daw ang nagdadala ng relasyon, minsan napapansin mo bang wala ng patutunguhan ang lahat? Dahil mas gusto nilang sumama sa barkada nila kesa saten. Wala tayong oras pumunta sa bar kasama ang mga kaibigan nya...at alam nating hindi sila masaya ng may boyfriend silang katabi o kasama kasi hindi sila makakapagpacute, makakapagpapansin sa mga adan na umaaligid sa kanila. Minsan kung tutuusin, sakit sa ulo..pero dahil mahal natin, nagiging bingi at bulag na lang tayo.

*hinga ng malalim*
*hitit sa yosi*

*buga*

Pero alam mo, tayong mga lalake, mas sincere magmahal. Kase tayo yung sweet, tayo yung caring, thoughtful, tayo yung concern sa kanila, tayo yung understanding. Hindi lang nila alam na kapag tayo ay totoong nagmahal, wagas at dakila. masyado nila kasi gine-generalize ang mga lalaki. iniisip nila lahat na ng lalaki pare-pareho, eh pano tayong mga totoo at matino? Unfair hndi ba? Kung lahat ng feelings na ininvest natin sa kanila eh ininvest natin sa stock market....mayaman na tayo...Mas mature daw sila...siguro kase ginagawa natin silang baby...hindi ba? Seloso lang tayo at yun ang natural din sa lalake...kaya lang ang hirap isipin kapag nagseselos tayo, sasabihin nila kesyo napakaseloso natin...kapag hindi naman tayo nagpakita ng pagseselos ang punchline ng mga putsa..."hindi mo siguro ako mahal dahil ni hindi ka manlang nasasaktan" or “napakamanhid mo naman!”...saan kaya tayo lulugar? Bakit pa kelangan nila tayo pasakitan para lang malaman nilang mahal natin sila?

*hinga ng malalim*
*tingin sa malayo ulit*

*hitit na naman sa yosi*

*buga ulit*

At ito pa ang pinakamasaklap.

*singhot*

Ang ending ng relasyon. Sa mga panahong ito, either may nakita silang lalaking mas macho, may abs o mas pinili nila ang barkada nila. Syempre hindi aamin ang mga yan...gagawa na lang sila ng bagay na ikaiinis natin at paulit-ulit nilang gagawin yun. Tingnan mo, pag lagi silang late o kaya laging may rason pag may date...alam na natin yun...ibig sabihin nun busy sya sa ibang
bagay. Sa pisngi ka na lang nyan hahalikan!!! Pag tumama yan sa oras ng date, obserbahan mo kasi tyak na nag-aalumpihit yan pauwi ng bahay kesyo kelangan umuwi sya ng maaga kasi may ipapagawa ang mommy nya o kaya may pinapatapos ang daddy nya. Kahit yata aso nyan na hindi pa kumakain eh idadahilan nyan. Madalas mo marinig sa kanila na tayong mga lalaki mahilig mangaliwa, mamBABABAE. Bakit, ang mga babae ba hindi na rin nangangaliwa ngayon? Hindi rin ba sila nanLALALAKI? pero aaminin ba nila yan, NEVER! lagi nila pino-project ang clean, demure, innocent chikka charing chuvanes image nila. Tapos babanatan ka pa ng dialogue na "kami ang laging talo sa huli". Haller? as if noh!

*iiling*

*singhot*

Syempre, dahil ganon na ang takbo ng relasyon, feeling natin kontrabida na tayo sa buhay nila. Feeling natin hindi na tayo mahalaga. Dahil ang RELASYON para sa atin ay ORAS... kelangan may oras sila at kelangang may oras para pagusapan ang future...pero pag nawalan na sila ng gana sa relationship... lahat ng oras nila kakainin ng dahilan na hindi nila mawari kung saan huhugutin!

Ang ligawan

2007-11-01T11:18:00.000-07:00

Ang Ligawan

Espesyal ang babae sa Pilipinas. Hangga't hindi siya nag-aasawa'y nakatira siya sa bahay ng kanyang mga magulang. At kung hindi siya makapag-asawa, malamang na hindi na siya humiwalay sa mga ito. Sapagka't ang estado ng dalaga'y bale iang protektadong uri, hindi rin siya maaring mauna sa pagpahayag ng kanyang pag-ibig. Kailangang maghintay siya hanggang lumipat ang lalake at mamintuho. Ang babaeng hindi marunong maghintay nang tahimik at nagpapahalatang gusto niya ang isang lalake ay ipinapalagay na magaspang -- isang atrebida. Malamang na takbuhan siya ng mga lalake.

Kapag npusuan ng isang lalake ang isang babae ay mangyayari ang ligawan. Una'y humihingi ng pahintulot na makadalaw sa bahay ng babae ang lalake. Kapag pumayag ito, ibig sabihin ay may pag-asa ang lalake. Sa pagpanhik ng lalake, malamang na salubungin siya ng mag-anak. Uusisain muna ang kanyang angkan at pinagmulan, kung ano ang trbaho niya at sino ang mga kaibigan niya. Kung dati nang kilala ang manliligaw ay malamang na sandali lamang ang usapang ito. Pagkatapos ay tatawagin na ang dalaga at hahayaan nang mag-usap ang dalawa.

Ang oras ng pag-akyat ng ligaw ay sa hapon o sa gabi. Pagkatapos ng isyesta at bago maghapunan; o kaya'y sa gabi, matpaos ang hapunan. Kapag dumating nang wala sa oras ang isang manliligaw ay sasabihing ugaling Tsino ito o Tsino na nga. Ang ibig ipahiwatig ay tila hindi nakakaintindi ng ugaling Pilipino ang taong ito. Ang mga oras na ito'y itinakda sa ligawan dahil sa ilang kadahilanan. Una'y tapos na ang gawaing may kinalaman sa pagluluto at pagsisinop ng bahay. Ikalawa, kung gusto ng dinadalaw na umalis na ang bisita, madaling sabihin na pasensiya't kailangang maghanda na ng hapunan o kaya'y dapat nang matulog. Saka pa, sa mga oras na ito'y nakaayos na ang babae at malayong datnan ng mamimintuho na mukhang mangkukulam.

Sa probinsiya ay may kaugalian ng paninilbinhan. Ang isang lalakking manliligaw ay nagtratrabaho sa bahay ng babae habang tinitingnan ng mga magulang kung mahusay na tao nga siya. Naroong mag-igib siya ng tuboig, magputol ng kahoy, magtanim, mag-ayos ng bakuran. Pagkatapos ay uuwi siya't magbibihis at dadalaw sa babae. Ang ligawan ay simple lamang. Maghaharap ang lalaki't babae sa isang sesilay sa balkon o sa sala. Siyempre, palagi silang natatanaw ng mga nakatatanda. Kundi man ay may bantay na nakababatang kapatid ng babae.

Kung lumabas ang nagliligawan, mayroon din silang bantay--isang kapatid na bata o nakatatanda. Mangyari'y hindi dapat mapulaan ang reputasyon ng babae. Kung hindi man magkatuluyan ang dalawa'y hindi masasabi ng lalaki nanagalaw niya ang babae.

itong huli ang pinkadominante sa panahon ng ligawan. Bawa't kapritso ng babae'y sinusunod ng lalake. Panay rin ang regalo't dalaw ng nanliligaw. Madalas ay pinahihirapan muna ng babae ang lalake bago siya poumayag na pakasal rito. Bale ba'y bumabawi lamang siya. Pagkatapos ng kasal ay ang lalaki kasi ang nasusunod sa tahanan.

Usapang utot

2007-11-01T11:17:00.000-07:00

Alam nyo ba na maraming klase ng utot? Oo, totoo. Maraming klase ang utot, merong utot na walang amoy, utot na mabaho, utot na malakas, utot na mahina, utot na makapal, utot na may kasama, at utot na blue. Ano-ano ba ang mga utot na to? Ipapaliwanag ko sa inyo isa-isa.

Ang utot na walang amoy. Ito ang pinaka-safe sa lahat ng utot, lalo na pag wala itong tunog, para naring hindi ka umutot kaya ok lang kung mautot ka sa isang lugar na maraming tao gaya ng sa pila sa counter ng Jollibee paglunch.

Ang utot na mabaho. Itong utot na to, delikado kasi pahamak to. Nakakahiya pag umutot ka ng ganito lalo na pag dalawa lang kayo at sigurado yung isa na hindi sya ang umutot! Gaya nalang ng kwento ng kaibigan kong si Sherwin delos Santos (hindi nya tunay na pangalan). Tumira sya sa isang hotel ng medyo matagal dahil sa trabaho. Crush nya yung babae sa front desk at di nagtagal e nagbabatian narin sila dahil araw-araw silang nagkikita. Minsan, nagkasabay sila sa elevator, silang dalawa lang. So sa isip ni Sherwin, “Yes! This is my chance!”. Makikipag-usap na sana sya sa babae ng mautot sya. Ng mabaho. Inilabas ni Sherwin ang kanyang rosario at nagdasal syang maglaho sya ng parang bula.

Ang utot na malakas. Pahamak din tong utot na to kasi hindi mo mapagkaka-ilang ikaw ang umutot. Pero depende sa situasyon e pwede itong pagmulan ng isang magandang tawanan. Pwera nalang kung pakshet sa arte ng mga parating kasama mo at “Eeeeew” lang magiging reaksyon nila sa tuwing uutot ka ng malakas.

Ang utot na mahina. Ang utot na mahina ay mas ok kesa sa utot na malakas dahil pwede ka pang makalusot na kunwari ay hindi ka umutot. Pero yan e kung utot na walang amoy ang kapartner nya. Kung utot na mabaho naman, pwede paring makalusot, wag lang na dadalawa kayo sa elevator gaya ng kay Sherwin (hindi parin tunay na pangalan).

Ang utot na makapal. Ito ay subclass ng utot na mabaho. Pero di katulad ng karamihan sa mabuhong utot na sandali lang e wala na lalo na pag hindi kulob ang lugar, ang utot na makapal ay parang ayaw kang lubayan o parang nakasuspinde lang sya sa ere. Dahil makapal ang utot na to, may tendency itong kumapit sa damit mo parang usok ng yosi at madadala mo ito kahit saan ka magpunta. Nangyari na sakin yan. Habang nag-aantay ako ng elevator, umutot ako. Pagpasok ko ng elevator, aba, mantakin nyong sinundan ako ng utot! Buti nalang magaling ako magpanggap at kunwari e may naamoy akong mabaho at sabay sabi sa officemate ko “Bat ambaho?”.

Ang utot na may kasama. Ito ang pinakabadtrip na utot sa lahat. Mahina man o malakas, mabaho man o hindi, mabwibwisit ka kasi kakailanganin mo ng magpalit ng brief o panty pagnangyari to. Makakarelate dito yung mga madalas magka LBM o mga first time mag Xenical.

Ang utot na blue. Hindi ko alam kung san to nagmula pero nung college, ilang beses ko tong narinig. Pero ni minsan e hindi ko nakita. Baka kathang-isip lang ang utot na to. Madalas maririnig mo to sa mga grupong nag-aasaran. Maya’t maya may sumisigaw ng “Utot mong blue!!!”.

Sa ngayon yang pitong klase ng utot palang nag nararanasan ko at ng mga kaibigan ko. Kung may bagong klase akong nadiskubre, papa-alam ko sa inyo agad! :)

from http://greenpinoy.com/?p=293

For sale different stuffs

2007-11-01T11:16:00.000-07:00

Panty na may Hello Kitty design, limang piso lang! Kaya nga lang, nangangalmot.

Meron ding panty na Snoopy naman ang design, limang piso lang rin, ito baka magustuhan nyo kasi nandidila.

Bra , anim na piso lang! Kaya lang long sleeves.

May isa pang bra, ito tatlong piso lang. Pero nagiging kamay pag gabi.

Pantyhose murang mura at four pesos! Pero baggy.

High heels bente lang! Kaya lang ang takong nasa harapan.

Plancha! Singkwenta pesos lamang! Hawakan ang umiinit!

Wheelchair ibinebenta ko ng dalawang daan. May kasamang lola!

Itong isa pang wheelchair dalawang daan din, walang lola. Pero de pedal.

Damit ng magnanakaw, isang daan isang set ng pantaas at pantalon! Kaso glow in the dark.

Bathing suit ng chika babes bente lang! Gawa sa maong.

Contact lens limang piso isang pares! Kaso may glitters.

Bagong Eye-Mo walong piso lang kada bote. Kaya lang, roll-on.

Helicopter singkwenta mil lang! Yung katawan ang umiikot.

Pres.GMA quiz

2007-11-01T11:15:00.000-07:00

The Presidential Quiz

1) Sa larawang ito, si Gloria ay:

a. nag-o-orgasm

b. nag-o-orgasm

c. nag-o-orgasm

2) Dito sya ay:

a. sumasayaw ng Boom Tarat Tarat

b. sumasayaw ng I-taktak mo

c. nanggugulat

3) Bad trip sya dahil:

a. may mga paparazzi pero di sya pinapansin

b. napaparanoid syang may papatay sa kanya

c. narealize nyang hindi na sya tatangkad

4) Sabi ni Gloria “Ako si…”

a. Spiderman!

b. Harry Potter!

c. Ina Magenta!

5) Ang kilos na ito ay:

a. nanunumpa sa tungkulin

b. mananampal ng katulong

c. papatay ng lamok

6) Nagdarasal si Gloria na sana…

a. tumaas ang popularity rating nya

b. makahanap na sya ng ibang asawa

c. wala sanang gumawa ng mga ganitong quiz tungkol sa kanya.

one on one

2007-11-01T11:13:00.000-07:00

Round 6! Hulaan nyo ang mananalo!

Wednesday, April 11th, 2007

Dance Moves. Advantage: Mystika

Dami ng retoke. Advantage: Tight decision, pero si Madam Auring.

Dami ng chinchunsu. Advantage: Tie

Killer kuko. Advantage: Mystika

Bolang kristal. Advantage: Madam Auring

Boobs. Advantage: Madam Auring

Mukang bading. Advantage: Mystika

Pagbubuntis. Advantage: Madam Auring

Boy toy. Advantage: Madam Auring

And the winner is…Madam Auring! Talagang nga namang may asim pa sya!!!

Posted in pinoy celebrity death match! | No Comments »

Round 5 na no? Opo mga ate, mga kuya!

Wednesday, April 11th, 2007

Nunal. Advantage: Tie

Maria Leonora Teresa. Advantage: Nora

Asawang walang bayag. Advantage: Gloria

Love team. Advantage: Nora

Impersonators. Advantage: Nora

Height. Advantage: Mura

Jail Time. Advantage: Nora

Kakalibog factor. Advantage: Tie, parehong wala.

Ngongo effect. Advantage: Gloria

Himala. Advantage: Nora

Kapatid na hindi baboy. Advantage: Nora

And the winner is…Nora!!! Wala, walang himala! Pero merong magic!

Posted in pinoy celebrity death match! | No Comments »

Round 4! Mano y Mano!

Wednesday, April 11th, 2007

Boyfriend. Advantage: Boy

Pagpipilit na umastang lalaki. Advantage: Butch

Appeal sa ibang bading. Advantage: Tie, parehong wala.

TV shows. Advantage: Boy

Fashion sense. Advantage: Sige na nga, si Boy na.

Mas lalaking pangalan. Advantage: Boy (Boy nga diba?).

Magic Mirror. Advantage: Boy

Magic dildo. Advantage: Butch

And the winner is…Boy Abunda!!! You go girl! Ay, boy pala. You go Boy!

Posted in pinoy celebrity death match! | No Comments »

Round 3! Diva kung Diva!

Wednesday, April 11th, 2007

Bato. Advantage: Zaturnnah

Bahag. Advantage: Darna

Sidekick. Advantage: Tie

Pelikula. Advantage: Darna

Mga kalaban. Advantage: Dahil sa higanteng palaka, Zaturnnah

Boobs. Advantage: Darna, Anjanette Abayari version

Pekpek. Advantage: Darna

Etits. Advantage: Zaturnnah

Lovelife. Advantage: Zaturnnah

Hair color. Advantage: Zaturnnah

And the winner is…Zaturnnah! Etits by day, pekpek by night!

Posted in pinoy celebrity death match! | No Comments »

Round 2! Bakbakan na!!!

Wednesday, April 11th, 2007

Sex video. Advantage: Mahal

Mga boyfriend (Jimboy, Jimboy, I love you!) Advantage: Mahal

Height. Advantage: Mura

Subtitles. Advantage: Mahal

Role sa Lord of the Rings 4: Hobbits Take over Middle Earth. Advantage: Tie.

Ginawang sipa ni Kingkong ng nag-grass skirt. Advantage: Mahal

Etits (kahit maliit lang). Advantage: Mura

And the winner is…Mahal! Etits lang linamang ni Mura, di pa ganon kalaki.

Posted in pinoy celebrity death match! | No Comments »

Round 1!

Wednesday, April 11th, 2007

Ang chocolate, nakakagana, si tsokoleyt, nakaka-walang gana!

Ang chocolate, mas masarap pag mahal, si tsokoleyt, masarap murahin!

Ang chocolate, matamis, si tsokoleyt, mukang mapakla!

Ang chocolate, masarap kainin, si tsokoleyt, masarap patayin!

Ang chocolate, pampa-in love, si tsokoleyt, pampabwisit!

Ang chocolate pag nasobrahan ng kain, magtatae ka, si tsokoleyt, mukang jebs lang talaga.

Ang chocolate, brown, si tsokoleyt, negra.

Ang chocolate, nakakataba, si tsokoleyt, baboy!

sa 3rd part ng show

2007-11-01T11:08:00.000-07:00

“Tang'nang LQ yan…”

Tinungga ko ulit ang isang boteng San Miguel Pale Pilsen hanggang sa puntong maduduwal na ako. Binaba ko ang bote. Nilunok ang natitirang alak sa bibig. Muntikan na akong masuka. Bagay na pinanghinayangan ko dahil hindi natuloy. Ano bang silbi ng pag-inom kung hindi ka rin naman masusuka sa kalasingan sa huli?

LQ nga ba yon? Lover’s Quarrel. Tama, LQ nga. Kung lovers nga bang matatawag ang relasyon namin. Pano ba naman, tatlong buwan na kaming “on” ni halik sa pisngi man lang eh hindi pa ako pinagbibigyan?! Hindi sa nagmamadali o sadyang malibog ako pero hindi ko maramdaman sa kanya na mahal nya ako. Dahil ba una nyang nabihag ang puso ko? Tandang-tanda ko pa, sa National Bookstore sa may Recto kami unang nagkita. Sa may third floor kung saan nakalagay ang mga Filipino pocket books at mga International bestsellers na shelves. Umiiyak sya noon habang nakatingin sa hawak-hawak nyang pocket book. Nagtataka ako noon dahil alam kong hindi dahil sa hawak nyang pocket book sya umiiyak. Hindi porket wala naman talagang Filipino pocket book na nakakaiyak. Nakita ko sa mata nya ang lungkot kaya nagulat na lang ako nung nakita ko ang sarili na inaabot sa kanya ang aking panyo. Tinanggap nya ito at pinahid sa kanyang mga mata.

Sabi nya non, “Wala pang taong nag-offer sa akin ng kanyang panyo before.”

Hindi sa iniisip kong hobby nya na ang umiyak sa public pero ilang beses na ba syang umiyak ng ganito? Sino bang lalake ang hindi manlulumo kung makakakita ng magandang dilag na tulad nyang umiiyak ng ganito?

Lumabas kami non. Niyaya ko syang kumain sa Jollibee sa may Ever. Iyon lang kasi ang kaya ng budget ko to think na umaasa pa lamang ako sa allowance galing sa magulang. Wala na ang luha nya na sadya namang nagpaluwag ng damdamin ko. Mas maganda siguro sya kung nakangiti. Yung tunay na ngiti.

Ngiti na sa panaginip ko na lamang nakita…

Nagkakwentuhan kami. Nagkapalitan ng number at napadalas ang pagkikita. Madalas kaming lumabas. Sa baywalk, sa Intramuros, SM Manila, National Museum… Name it! Lahat na yata ng pwedeng puntahan dito sa maynila’y napuntahan na namin. Madalas nya akong yakapin ng mahigpit tuwing maghihiwalay na kami. Ngunit sa tuwing tinatangka kong halikan sya’y lumalayo ito. Hindi naman siguro amoy kilikili ni Godzilla ang hininga ko para layuan nya ako ng ganon.

Kinuha ko ulit yung bote ng alak. Napatingin ako sa may bandang gilid. Aba, may baso pala. Kumuha ako ng isa. Nilaglagan ko ng tatlong pirasong ice cube ito. Binuhusan ko ng beer. Hanggang kalahati lang para madaling lumamig.

Natatandaan ko pa rin noong huli kaming magkita. Linggo noon kaya sinama ko syang magsimba sa baste (San Sebastian). Habang hinihintay namin ang misa’y hinawakan ko ang kanyang kaliwang kamay. Hindi ito malambot. Hindi rin naman ito magaspang. Nagpapakita lamang na sa murang edad ay natuto na syang mamuhay mag-isa. Hindi sya makakakain kung hindi magluluto. Walang masusuot kung hindi maglalaba. Hindi makakapag-aral kung hindi magtatrabaho. Tinanong ko minsan kung anong ikinabubuhay nya. Entertainer sa isang bar ang tugon nya. Kaya pala may oras pa sya sa pag-aaral. May oras din para makapagkita kami. Aanhin nga naman nya yung ganda ng boses nya kung hindi nya gagamitin.

Nilagok ko ng isang lunukan ang kalahating baso ng beer. Iba talaga pag malamig ito. Tipong pati yung nakasabit na mga plema sa lalamunan ko’y hinahagod! Kaso may kulang.

Kailangan ko ng mangangata…

Tinawag ko ang waiter. Tinanong ko kung ano ang pinakamurang pulutan. Mani daw. Nagpakuha ako ng isa. Mga ilang minuto’y bumalik sya na may dala-dalang isang platitong mani. Pinapirmahan nya ang isang papel na nagpapatunay na bumili nga ako ng isang platitong mani. Nanlaki ang mata ko. Anak ng puta. Singkwenta pesos agad yon?! Kung tutuusin parang limang pirasong happy sa tindahan lang yun na pinagsama sa isang platito eh!

Sa simbahan. Nakasandal ang ulo nya sa aking balikat habang hinahagod ko ang mahaba nyang buhok. Gusto ko ang ganitong feeling. Yung tipong parang kayo lang yung nasa lugar na yon habang pinapakilala mo sa diyos ang babaeng mamahalin mo habang buhay.

Ngunit may mga bagay pa ring bumabagabag sa aking isipan…

Kailangan kong malaman ito. Marahan kong tinawag ang kanyang pangalan.

“Clara…” Dumilat sya at tumingin sa akin. “May gusto sana akong malaman.” Hindi pa natatapos ang sinasabi ko’y bigla syang tumayo at umalis palabas ng simbahan. Hindi ko alam pero inaasahan kong mangyayari yon. Sinundan ko sya.

“Clara…” marahan kong tawag. Hindi sya huminto. “CLARA, ANO BA?!” Matigas na ang aking pananalita sabay hawak sa kaliwa nyang braso.

“Wala kang kailangang malaman.” Matuwid na sinabi nya habang pumipiglas sya sa pagkakahawak ko.

“Gusto kong malaman kung sino ka!” Sigaw ko. Hinarap ko sya sa akin sabay hawak sa dalawa nyang balikat upang mapatigil sya sa paglalakad. Tinignan ko ang kanyang mga mata. “Gusto kong malaman kung sino ka…”

Tumahimik ng ilang saglit. Unti-unting namuo ang luha sa kanyang mga mata habang kagat-kagat ang ibabang parte ng kanyang labi. Anak ng… Sa lahat ng bagay ito ang pinakaayaw kong mangyari.

“Hindi pa ba sapat na malaman mong ikaw lang ang minahal ko? Na ikaw lang ang taong nagparamdam sa akin ng ganito?”

Nabasag ang buong pagkatao ko. Tumakbo sya palayo. Naiwan akong nag-iisip. Pilit nirerehistro ang huling mga salita na narinig ko sa kanya...

Nakakadalawang bote pa lang ako ngunit medyo nagkakatama na ako. Maganda na rin ito. Mas maaga akong malasing, mas maliit ang magagastos ko sa kahibangang ito. Nagsindi ako ng Winston sabay hithit ng malalim. Puta napasobra, nahilo ako bigla. Umaasta pa kasi akong sanay na akong magyosi gayong kakaumpisa ko lang subukan ito nung isang linggo.

Isang linggo na rin ang lumipas nung huli kaming nagkita. Hindi na nya sinasagot ang mga text at tawag ko. Aminado akong miss ko na talaga sya. Yung mga tawanan namin. Yung mga oras na magkasama kami. Yung simpleng bagay na hawak ko lang kanyang kamay.

Muli akong pumunta ng National Bookstore sa Recto. Doon sa lugar kung saan nag-umpisang magkasilbi ang buhay ko nang inabot ko ang aking panyo sa isang babaeng di naglao’y nagpaiyak na rin sa akin.

Tulad na lang ngayon…

Tumulo ang aking mga luha habang inaalala ang mga oras na kami ay magkasama. Ano bang nasa isip ko nung umasa akong magpapakita sya ngayon sa tabi ko na may inaabot na panyo? Minabuti kong umalis na lang at baka akalain ng iba’y umiiyak ako sa istorya ng Precious Romance.

Nilakad ko ang kahabaan ng Recto. Iba’t-iba ang makikita rito. Pirated CDs, galing sa magnanakaw cellphones, rush bookbinding, cedula, passport, pekeng certificates, pekeng ID, sinehan ng gustong magka-AIDS, mga “magician” na daig pa si David Blaine at mga “chessplayers” na talo si Kasparov.

Lumakad ako bandang Avenida. Tumingin ako sa tabi-tabi. Marami palang klase ng beerhouse. May mga open na puwedeng magvideoke. Meron ding mamihan. Merong beerhouse na restaurant ang style. May tambayan ng mga bading. Pero may mangilan-ngilang beerhouse na napapatigil ako at di maiwasang umisyoso. Ito yung mga beerhouse na may litrato ng mga babae sa entrance. Hindi pa ako nakakapasok dito. Wala naman kasi akong lasenggong tito na nagsasama ng mga pamangkin na kakagraduate lang ng highschool para daw mabinyagan.

Gusto kong uminom…

Hindi ko alam kung bakit pumasok sa isip ko ‘to. Hindi ko pa nararanasang uminom mag-isa. Hindi pa rin ako uminom ng walang okasyon. Tumingin ulit ako sa litrato ng mga babaeng nakapaskil sa isang entrance ng isang beerhouse.

At hindi ko pa nararanasang uminom sa ganitong lugar.

“Cool…” Sabay ngiti sa sarili ko. Gusto ko rin malasing ng sa gayon ay makalimutan ko man lang sya kahit sandali.

Tinignan ko yung nakapaskil sa tabi ng larawan ng mga babae:

Entrance fee (Table and Service) - P50.00
Pale Pilsen - P35.00
SanMig Light - P42.00

Tinanong ko yung bantay. Sabi nya P120.00 lahat-lahat kung gusto kong pumasok. May dalawang pale pilsen na iyon. Halos pare-parehas lang din pala ang presyo ng mga beerhouse na may mga larawan ng mga babae sa may entrance. Pinili ko na lang yung beerhouse na sa tingin ko nama’y hindi ako uuwi ng may gripo sa tagiliran.

Mga alas-diyes na rin nung nakapili ako ng mapag-iinuman. Ikaw ba naman ang first time lang sa ganito. Nahihiya ako sa mga taong dumadaan. To think na recto yon, isang dekada na ang lilipas hindi pa rin nauubusan ng taong naglalakad. Kinapkapan ako nung bantay mula ulo hanggang paa. Tinignan din ang cellphone ko kung may camera. Buti na lang wala dahil ayokong mawalay sa kauna-unahang bagay na pinag-ipunan ko. Chineck ang bag ko hanggang kalalim-laliman. Isa lang ang hindi chineck. Ang ID ko kung ilang taon na ako. Pagkatapos nya akong molestyahin at bigyan ng numero para sa bag ko, pinapasok na ako ng beerhouse.

Madilim. Ito ang unang napansin ko. Bagay na tama lang para sa mga gustong itago ang mukha sa iba. Aircon din. Sulit na rin siguro ang bayad ko kumpara sa mga ginintuang lugar ng Timog, Malate at Star City. Umupo ako sa sulok pero sinigurado ko naman na kita ang stage kung saan may babaeng nagsasayaw. May suot. Tube sa taas, skirt na sobrang igsi sa ibaba. Hindi ko talaga magets kung bakit sya nakaboots. Ayos sa kanta, “Incomplete” ni Sisqo. Hindi ko maiwasang mapasabay sa kanta lalo na sa chorus.

Mga ilang minuto’y dumating ang waiter na may hawak na dalawang boteng beer at isang bucket ng yelo. Pinapirmahan ang dalawang pirasong papel. Yung isa’y bill para sa entrance. Yung isa’y bill sa dalawang bote. Patunay ito na natanggap ko yung nakasaad sa papel kung sakaling masapian ako ng demonyo mamaya.

Natapos ang kanta. Umalis yung babaeng sumasayaw habang may panibago na namang tumutugtog sa ere. Mula sa kung saan, nagsalita yung DJ. Kaboses nya yung nagbobola ng bingo sa mga mall. Pero langya, di mo maintindihan kung anong pinagsasasabi. Pero kung magcoconcentrate ka, siguro’y maiintindihan mo lang yung pangalan ng sasayaw. Ano nga naman yung pake ng mga umiinom? Hindi naman sya yung pinupuntahan ng mga umiinom dito.

Bumalik yung babaeng sumayaw kanina. Yun pa rin ang suot.

Anak ng…

Sya lang ba yung sumasayaw dito? Tumingin ako sa paligid. May mga katable yung mga umiinom. Posible kayang sya na lang yung natitirang hindi nate-table? Kung sa pagsasayaw naman ang pag-uusapan, mas magaling pa yatang sumayaw yung bata sa may amin. Pano ba naman, nung unang kanta’y wala syang ginawa kung hindi mag sidestep.

Bumaliktad ang mundo ko sa sumunod na pangyayari.

Mga kalahati ng kanta’y unti-unting tinanggal nung babae ang suot-suot nyang tube. Natulala ako. Babaeng topless. Unang beses ko pa lang makakita nito sa personal kung hindi isasama yung sa lola kong dinaanan ng pison ang dibdib. Mga ilang sandali ay nagkamalay ako. Tinungga ko yung isang boteng beer. Hindi ito ang beerhouse na inaasahan kong papasukan ko. Balita ko kasi wala nang ganito dahil nireraid ng mga pulis ang ganitong mga klaseng beerhouse.

Speaking of raid, kinabahan ako dahil baka pasukin ito ng mga pulis. Pero hindi pa rin ako umalis. Naalala kong matagal pa nga pala ang eleksyon at hindi ngayon uso sa balita ang mga beerhouse na nireraid.

Natapos ang kanta. Nagsalita na naman yung DJ na kaboses ng nagbobola ng bingo sa mall. Nagpalit ng kanta at bumalik na naman yung babaeng topless. Ngunit this time, boots na lang ang suot! Naubos ko ang isang boteng beer ng dalawang tunggaan lamang. Pwede na pala akong sumali sa pyestahan.

Napag-alaman ko na may pattern ang mga performance ng mga babae dito. Tatlong kanta ang nakalaan sa kanila. May saplot pa sa una. Sa pangalawa’y topless na. Sa pangatlo nag-uumpisa ang totoong show. Dito kasi, wala nang suot yung babae. Hindi na rin pasidestep-sidestep ang sayaw nila. Yung iba’y umiisplit, may tumatumbling, may bumabaliktad, meron ding lumiliyad-liyad na akala mo’y nasapian ng kaluluwa ni Emily Rose. Yung iba nama’y pumupunta sa mga umiinom para magpatable. Sino nga bang hihindi sa luto ng diyos?

Napag-alaman kong P220.00 ang table kada babae nung may waiter na lumapit sa akin na may kasamang babae. Iniwan kami saglit upang makapag-usap at mapilit na rin ako upang i-table yung babae. Jasmine daw ang pangalan nya. Maganda kumpara sa mga babaeng natapos nang sumayaw. Labingwalong taong gulang pa lamang sya. Mas matanda lang ako ng isang taon. Dumating yung waiter na may dalang beer. Beer na beer. Mas mahina nga naman ang tama nito kumpara sa pale pilsen ng San Miguel. Ito ang nagsisilbing timer ng iyong katable na babae kung kukuha ka ng isa. Time’s up na pag naubos na ito. Para makapag-extend, kailangan na ulit magbayad ng P220.00 para sa beer. Iniabot nung waiter yung papel upang pirmahan ko para sa makakatable ko. Nagdalawang isip ako at nangibabaw syempre ang kakuriputan ko. Nanghinayang din ako dahil maganda yung babae. Pero napaisip kasi ako, may mas gaganda pa ba sa nilalaro kong Ragnarok Online? Mas masisiyahan pa akong laruin yun kaya no thanks. Mga ilang pilitan din ang nangyari at sumuko na yung waiter. Umalis na rin yung babae na nakasimangot na para bang kukulamin ako.

Mag isa na naman ako.

Ngayon pa lang ako naging komportable sa kinauupuan ko. Para kasing napunta ako sa ibang mundo nung pumasok ako dito. Lahat bago sa paningin. Lahat kakaiba sa nararamdaman. Tinungga ko yung pangalawang bote ng beer. Napadighay. Natahimik. Naisip ko na naman si Clara. Bakit pa kasi ako nagtangkang tanungin ang buhay nya. Siguro naman kung handa na syang sabihin ito’y hindi ko na sya kailangang pilitin pa.

“Tang'nang LQ yan…”

Tinungga ko ulit ang isang boteng San Miguel pale pilsen hanggang sa puntong maduduwal na ako. Binaba ko ang bote. Nilunok ang natitirang alak sa bibig. Muntikan na akong masuka. Bagay na pinanghinayangan ko dahil hindi natuloy…

Tatlo…

Apat na bote na ang naiinom ko. Isang dosena mahigit na ang babaeng sumasayaw sa harapan. Mangilan-ngilan na rin ang lumalabas na ng beerhouse. Yung iba’y may kasama nang chicks. Pero mas marami pa rin ang pumapasok. Hindi pa pala sumusuko yung waiter sa pagdala sa akin ng makakatable. Ilang porsyento kaya ang napupunta sa kanya sa bawat P220.00 bayad ng kostumer? Syempre, gaya ng una’y tinanggihan ko pa rin sya. Dinukot ko ang cellphone sa bulsa para alamin kung anong oras na. 4 minutes to 1am. Sabi sa nakapaskil sa labas, hanggang 4am bukas ang beerhouse. So kung kakarkulahin, Apat na beer pa ang maiinom ko. Isang dosenang pares ng suso pa ang makikita ko. At walang hanggang pagsisisi na sana’y nagpalevel up na lang ako sa Ragnarok kaysa nag-aksaya ako ng pera kung hihintayin kong magsara ang beerhouse. Kung susumahin, dalawampu’t apat na babae at mahigit pa ang nagtatrabaho sa bar na ito. Grabe, ganon karaming babae ang kumakapit sa patalim upang may makain sa araw-araw? Mangilan-ngilang beerhouse din na may mga litrato ng babae ang nadaanan ko kanina. At sa kahabaan pa lamang ng Recto ito. Natanong ko sa isa sa mga dinalang babae ng waiter na kamag-anak yata ni Bonifacio dahil ayaw pa rin sumuko sa pagdala ng babae kung magkano ang kinikita nito sa isang araw.

“Mahigit esang lebu esang araw. Sigi na koya isang bute lang naman. Kung gustu mo P1600.00 lahat kung praybit tayo sa taas.” Aba, may VIP room pa pala dito. Doon siguro nangyayari yung “hands on”. Kahit kailan ay hindi sumanggi sa isip ko na magbayad ng babae para lang sa sandaling ligaya. Hindi sa wala akong pera at kuripot ako. Natatakot pa rin ako sa sakit na pwedeng maidulot nito. Tsaka syempre iba pa rin kung gusto nung babae yung ginagawa ninyo.

Binuhos ko yung natitirang beer sa baso ko. Nilagay ko na rin lahat ng yelong hindi pa natutunaw. Last shot na ito. May tama na ako pero kaya ko pa naman umuwi nang hindi gumagapang. Tinawag ko yung waiter na papalapit at sumenyas ako sa kamay na madalas sinesenyas sa TV kung gusto nang kunin yung bill. Nalaman kong naintindihan nya naman ito nang tumungo sya sa counter. Kinarkula ko yung ibabayad ko. P120.00 sa entrance, P50.00 yung mani at P70.00 yung dalawang bote na dinagdag ko. P240.00 lahat-lahat. Presyo pa lang ito nung sisig na inorder namin sa bar na pinuntahan namin ng tropa ko last month.

Tinignan ko yung babaeng nagsasayaw. Alam kong nasa third part na sya ng show dahil wala na itong suot at kung ano-ano na ang ginagawa sa stage. Descendant yata ni Houdini.

Tapusin ko na lang yung susunod tapos sibat na ako…

Dumating yung waiter habang nagsasalita yung DJ na nag-apply sa bingguhan sa mall kaso hindi maintindihan yung sinasabi kaya dito bumagsak. Tinignan ko yung bill. P240.00 nga. Habang dumudukot ako sa wallet, pinilit ko for the last time pakinggan yung sinasabi ng DJ. Wala pa rin akong naintindihan kung hindi yung pangalan lang talaga ng susunod na sasayaw. Na gayon pa ma'y nagpatigil pa rin sa akin sa paghinga at pagbunot ng pera…

“…Claire…”

Umakyat sa stage ang babaeng angat sa nakararami. Naka two-piece bikini na may tapis sa pangbaba. May mata na napakaamo. Makikita mo dito ang halo-halong emosyon na dulot ng paghihirap. May mga ngiti na madalas kong makita tuwing kasama ko si-

“Clara…” Hindi ito dala ng kalasingan. Hindi rin ito dala ng sobrang pag-iisip sa kanya. Pinilit kong ipikit ang aking mata. Sya pa rin, walang pagbabago.

“Boss, yung bayad nyo ho.” Natauhan ako sa boses nung waiter. Inalis ko ang aking mata sa stage. Nangingilid-ngilid na ang aking mga luha. Kinuha ko ang P250.00 sa wallet habang hinihiling na epekto lang ng rugby na naamoy sa kahabaan ng mga tindahang nagbu-bookbind sa Recto kanina kaya si Clara ang nakikita. Inabot ko sa waiter ang pera sabay sabing keep the change na. Oo, naisip ko na si Clara ang nagsasayaw sa stage pero hindi ko ito hiniling at binaling ko agad sa iba ang iniisip. Lumingon ulit ako sa entablado.

Walang duda… Si Clara nga…

Tinignan ko ang positive side. At least hindi sya nagsinungaling sa akin. Isa nga syang entertainer. Pero iba ang nasa isip ko non dahil ngayon ko pa lang nadiskubre na may lugar pa palang ganito. Hindi naman kasi sya yung tipo ng babae na nagtatrabaho sa ganitong lugar. At least hindi sa mukha.

Ito lang yung positive side.

Natapos ang unang kanta. Unti-unti nyang tinatanggal ang pang itaas nya. Pakiramdam ko’y dahan-dahan namang sinasaksak ang puso ko nang makita ko ang kanyang mga mata. Tinungga ko ang natitirang beer sa baso ko. Bumalik yung waiter dala-dala ang resibo at gate pass para makalabas na ako. Sumagi sa isip kong lumabas na lang at kalimutan ang lahat nang ito. Ngunit napagmasdan ko ang mga nanonood. Lahat tahimik. Lahat hindi umiinom. Lahat nakatutok sa babaeng nagsasayaw sa entablado. Pare-parehas ang nasa isip.

Sumabog ang damdamin ko sa galit. Gusto kong dukutin ang kanilang mga mata pati na rin ang kanilang bayag. Dudurugin ko ito ng pino hanggang sa mamatay sila. Tuluyan nang tumulo ang aking luha. Pangalawang beses sa araw na ‘to. At dahil ito sa babaeng nagsasayaw ngayon sa entablado.

Natapos ang pangalawang kanta. Ito na ang hinihintay ng lahat. Maliban sa akin na hanggang ngayo’y hinihiling na hindi totoo ang nangyayari sa harapan ko. Tumugtog ang pangatlong kanta. Crazy for you sa version ng Spongecola.

Swaying room as the music starts,
Strangers making the most of the dark.
Two by two their bodies become one.
I see you through the smokey air,
Can't you feel the weight of my stare.
You're so close but still a world away.

Ito na yata ang pinakamahabang minuto ng buhay ko. Umakyat sya ng stage. Gaya ng iba’y wala na syang suot pang-ibaba.

And what I'm dying to say, is that
I'm crazy for you…
Touch me once and you'll know it's true,
I never wanted anyone like this.
It's all brand new, you'll feel it in my kiss.

I'm crazy for you, crazy for you…

Hindi mo na makikita ang pilit na ngiti na makikita mo sa kanya kanina. Alam kong nahihirapan sya. Napipilitan.

Trying hard to control my heart,
I walk over to where you are.
Eye to eye we need no words at all.
Slowly now as we begin to move,
With every breath I'm deeper into you.
Soon we two are standing still in time…

Hindi pa natatapos ang kanta’y napansin ko ang isang lalake na tinatawag ang waiter. Nang makalapit ito’y may binulong sya rito. Gusto nyang itable si Clara…

Napipilitang tinungo ni Clara ang pwesto ng lalake. Naiilang ito dahil sa ibang kasama ng lalake na nakatingin pa rin sa kanya. Umupo sya sa tabi ng lalake. Inakbayan sya nito.

Dahilan upang magdilim ang paningin ko…

Tumayo ako. Hinawakan ang isang basyo ng beer. Lumapit ako sa kanila. Hindi ko maalala kung ano ang nagawa ko. Masyadong mabilis ang pangyayari. Nakita ko na lang na nasa lapag ang lalakeng umakbay kay Clara na duguan ang ulo. Hindi ko alam kung napatay ko ito o humihinga pa.

Kung ano man sa dalawa’y hindi ko na nalaman pa…

Pinagtulungan ako ng mga kasama nya. Bugbog at tadyak ang inabot ko kung saan-saan. May nanghampas ng bote sa ulo ko. Naramdaman ko ring may tumusok na matulis sa tagiliran ko…

Habang nangyayari ito’y kitang-kita ko ang magkahalong gulat at takot sa mukha ni Clara. Hindi pa siguro nakakabawi sa mga nangyayari. Isama na rin na ako ang binabanatan.

Bumagsak ako. Nagtakbuhan palabas ang mga bumugbog sa akin. Napatakip ng bibig si Clara habang mabilis na tumakbo papalapit sa akin.

“Kailangan mo agad maipunta sa ospital!” Nangingiyak na sabi nito. Kumuha sya ng sapin para takpan ang umaagos na dugo sa tagiliran ko.

“C-clara…” Ang sabi ko. Nakatulong ang apat na bote ng beer upang hindi ko gaanong maramdaman ang mga tamang natamo. May bali na yata yung buto ko sa likod.

“Wag ka nang magsalita. Ireserba mo ang lakas mo.” Ang sabi ni Clara habang hinahawi ang buhok ko.

“May gusto akong malaman…” Naiiyak na sabi ko. Nanlalamig ang buong katawan ko. Ito yung feeling na natatae ka sa classroom kaso’y hindi ka pwedeng pumunta ng CR dahil exam nyo. Tumahimik si Clara. Nagkakagulo na sa beerhouse. Nagsilabasan na ang mga umiinom sa takot na madamay sa gulo. “Y-yung araw na nakita kitang… Umiiyak-sa bookstore…”

Marahan nyang dinampi ang kanyang kaliwang hintuturo sa aking labi. Alam nya na ang gusto kong itanong. Pinikit ni Clara ang kanyang mga mata para magpakalma. Ngunit makikita mo pa rin sa bawat pagpatak ng kanyang mga luha ang takot. “Ito yung unang araw ko na magtrabaho sa ganitong lugar. Wala akong ibang mahingan ng tulong. Wala akong makuhang trabaho. Sunod-sunod ang mga kailangang bayaran sa bahay. Nung nakita kita’y gumaan kahit papaano ang nararamdaman kong hirap. Mahal kita. Ayokong dampian ang mga labi mo pagkatapos ng mga lalakeng nagparaos sa akin…” Lumingon si Clara sa mga kasama niya. “Tumawag kayo ng ambulansya!”

“G-giniginaw ako…” Nanginginig kong sabi. Inaantok ako. Gustong nang pumikit ng aking mga mata. Pumikit ka na para matapos na ang mga paghihirap mo… Pero sinasabi ng isip kong may kailangan pa akong sabihin. Baka ito na ang huling beses na masasabi ko ito. Niyakap nya ako ng mahigpit. Nilagay nya ang ulo ko sa kanyang balikat. Naramdaman ko ang init ng kanyang katawan. Mga yakap na hinahanap-hanap ko nung nawala sya sa buhay ko. Niyakap ko sya ng kaliwa kong kamay. Hindi ko na maigalaw ang kanang kamay ko. “P-puwede kang ampunin ng mga magulang ko. Mababait yung mga yun. H-huwag mo nga lang dudumihan yung bahay. Magagalit si mama. Uwian mo lang yun ng pocket books, magkakasundo na ulit kayo.”

Pinipilit kong ngumiti. Patuloy na bumubuhos ang mga luha sa aking mga mata. Kahit hindi ko nakikita ang mukha ni Clara’y nararamdaman ko pa rin ang lungkot sa kanyang puso.

“M-marami akong pocket books sa bahay.” Ang tugon nito...

Sabi nila bago kaw daw mamatay, makikita mong parang lumang pelikula ang mga bagay na nangyari sa buhay mo. Karamihan daw yung mga magaganda. Yung iba’y mga bagay na pinagsisihan mo. Isang bagay lang naman ang naaalala kong maganda sa buhay ko. Ito yung araw na nakilala ko si Clara. Nabuhay ako ng labingsyam na taon pero ewan ko ba kung bakit ito lang ang naaalala. Yung iba siguro’y naging maliit lamang na parte ng buhay ko.

Pero hindi ito ang nakikita ko ngayon…

Gumraduate si Clara sa kolehiyo habang sinasabitan ni mama ng medalya. Nagkatrabaho sya ng maganda. Nagkaasawa ng responsableng ama na magmamahal sa kanya. Nagkaroon sila ng sariling bahay at lupa. Nagkaanak ng kasing ganda nya…

“M-mahal kita… Ingatan mo ang sarili mo.” Inaantok na ako kaya pinikit ko na ang mga mata ko. Tutal naman alam ko nang maganda ang naghihintay na buhay kay Clara kahit hindi na ako magising pa.

Minsan yata talaga sa buhay ng tao, may pagkakataong maging katulad tayo ng babaeng hubo’t-hubad na nagsasayaw sa beerhouse na may mga litrato ng mga babae sa entrance. Kailangang kumapit sa patalim. Sa pagkakataong ito’y kailangang kumapit sa nagtatalimang mga tingin ng nanonood sa iyo. Wala nang matitirang itatago sa katawan mo kung hindi ang totoong pagkatao mo. Sa bawat beat ng tugtog, unti-unti mo nang nakakalimutan kung sino kang talaga. At sa 3rd part ng show, may taong tatayo at ipapaalala ang mga simpleng pangarap mo. Sa 3rd part ng show, kung saan akala mo’y patuloy nang masisira ang pagkatao mo’y unti-unti mo namang malalaman na sinusubukan ka lamang ng nasa itaas. Mamamalayan mo na lang, buhat-buhat ka na niya. At sa huli, kung saan ika’y nasa rurok na ng tagumpay, marerealize mo na lang isang saglit na wala ka sa kinatatayuan mo kung hindi mo naranasan ang pagiging babae na hubo’t-hubad na nagsasayaw sa beerhouse na may litrato ng mga babae sa entrance…

Mahal kita...

Marami nang dugo ang nawala sa katawan ko. Huminga ako ng malalim dahil nalulunod na ako sa dugong lumalabas sa bibig ko. Ito na rin siguro ang huling hinga ko. Naubo ako. Hindi na ako makahinga kaya’t pinisil ko ng mahigpit ang kamay ng babaeng tunay na minahal ko. Pinipilit ko pa ring ngumiti para naman pogi ako sa huling alaala ko na kasama sya.

Hindi ko na narinig ang tugon nya sa sinabi ko ngunit may ideya na naman ako kung ano ito..

new seven wonders of the world

2007-11-01T11:06:00.001-07:00

Editorial from the Philippine Panorama- July 15, 2007

Christ the Redeemer

Great Wall of China

Roman Colosseum

Petra

Macchu Picchu

Taj Mahal

Chichen Itza

Two thousand years on, the Seven Wonders of the World are chosen again- this time through a global poll.

The Original Seven Wonders were chosen by Antipater of Sidon, who drew on the authority of such learned travellers as Herodotus and Callimachus. The list included the Colossus of Rhodes and the Hanging Gardens of Babylon and were found only around the Mediterranean, the limits of the Western World.

Four Wonders were destroyed in earthquakes and two in fires. Few can list them today. To find their modern successors, 21 finalists were drawn up from submissions.

The winning list wad revealed in Lisbon, Portugal, on Saturday, July 7. The ranking of the top seven wonders is kept secret.

The Great Wall of China, Rome’s Colosseum, India’s Taj Mahal, Peru’s Macchu Picchu, Brazil’s Statue of Christ the Redeemer, and Mexico’s Chichen Itza pyramid were among the new Seven Wonders of the World chosen. Jordan’s Petra was the seventh winner.

About 100 million votes were cast by the Internet and cell phone text messages, said New7Wonders, the nonprofit organization that conducted the poll.

The seven beat out 14 other nominated landmarks, including the Eiffel Tower, Easter Island in the Pacific, the Statue of Liberty, the Acropolis, Russia’s Kremlin, and Australia’s Sydney Opera House.

The Pyramids of Giza, the only surviving structures from the original seven wonders of the ancient world, were assured of retaining their status in addition to the new seven after indignant Egyptian officials said it was a disgrace they had to complete.

The campaign to name new wonders was launched in 1999 by the Swiss adventurer Bernard Weber. Almost 200 nominations came in, and the list was narrowed to the 21 most-voted by the start of 2006. Organizers admit there was no foolproof way to prevent people from voting more than once for their favorite.

A Peruvian in national costume held up Macchu Picchu’s award to the sky and bowed to the crowd with his hands clasped, eliciting one of the biggest cheers from the audience of 50,000 people at a soccer stadium in Portugal’s capital, Lisbon.

Many jeered when the Statue of Liberty was announced as one of the candidates. Portugal was widely opposed to the US-led invasion of Iraq.

Another Swiss adventurer, Bertrand Piccard, pilot of the first hot-air balloon to fly nonstop around the world, announced one of the winners- then launched into an appeal for people to combat climate change and stand up for human rights before being ushered off the stage.

The Colosseum, the Great Wall, Macchu Picchu, the Taj Mahal, and Petra had been among the leading candidates since January, while the Statue of Christ Redeemer received a surge in votes more recently.

The Statue of Liberty and Australia’s Sydney Opera House were near the bottom of the list from the start.

Also among the losing candidates were Cambodia’s Angkor Watt, Spain’s Alhambra, Turkey’s Hagia Sophia, Japan’s Kiyomizu Temple, Russia’s Kremlin and St. Basil’s Cathedral, Germany’s Neuschwanstein Castle, Britain’s Stonehenge, and Mali’s Timbuktu.

The Hanging Gardens of Babylon, the Statue of Zeus at Olympia, the Temple of Artemis at Ephesus, the Mausoleum of Halicarnassus, the Colossus of Rhodes, and the Pharos Lighthouse of Alexandria have all vanished.

Weber’s Switzerland-based foundation aims to promote cultural diversity by supporting, preserving, and restoring monuments. It relies on private donations and revenues will be used to fund restoration efforts worldwide, including recreating the Bamiyan Buddha statue in Afghanistan.

The UN Educational, Scientific, and Cultural Organization (UNESCO) also keeps a list of World Heritage Sites, which now totals 851 monuments.

With these new set of Seven Wonders of the World, we will have new global cultural icons to treasure and admire in the next century or so.

Sulat ni Tatay

2007-11-01T11:02:00.000-07:00

Anak,

sa maniwala ka o sa hindi, ikaw ang pinakamagandang nangyari sa buhay ko. Kahit hindi kami naging mag-asawa ng nanay mo, sana huwag kang magtatampo kung ikasal kami sa iba at magkaroon ka ng mga bagong kapatid. Magmahalan kayo bilang magkakapatid, at huwag ninyong gawing telenobela ang buhay ninyo dahil sa walang kakwenta-kwentang bagay.

Mahalin mo ang nanay mo. Wala siyang ibang inisip kundi kapakanan mo. Kung paluin ka man niya o sigawan, ito ay dahil may nagawa kang hindi sang-ayon sa mga prinsipyo niya. Itanong mo kung bakit ka niya pinapagalitan. Kung mali naman talaga, huwag mo nang ulitin.

Piliin mong mabuti ang mga kaibigan mo. Huwag sumali sa barkada na may iisang stereotype. Huwag sumali sa barkada na puro jologs, puro conio, puro bakla, puro nerd, puro manginginom, o puro manyak. Siguraduhin mong nakikita mo ang lahat ng klase ng tao sa barkada mo. Mas marami kang matututunan sa kanila kesa sa TV o sa bahay mo. Marami silang maituturo sa yo na hindi namin kaya, o hindi appropriate na kami ang magturo.

Maging fluent ka sa written and spoken English. Pag-aralan mong mabuti ang subject-verb agreement. Huwag kang matakot mag-consult sa dictionary o thesaurus kapag may hindi ka naiintindihan. Kasi anak, darating ang araw, makakaapak ka sa ibang bansa, at sigurado akong marami kang makakausap na hindi makakaintindi ng Tagalog. Kahit saang sulok sa mundo, makakahanap ka ng magsasalita ng English.

Gawin mo ang lahat para matuto kang mag-gitara. Pag-aralan mo ding kumanta ng nasa tono. Kahit saan mo kasi dalhin ang gitara, maaaliw ka e. Isipin mo yung mga bulag. Hindi sila nakakapag-Playstation. Hindi sila nakakapag-Internet. Hindi sila nanonood ng TV, at hindi sila nakakapag-enjoy sa mall. Pero bigyan mo sila ng gitara at pakantahin mo, matutuwa sila. May kuryente man o wala, mapapasaya ka ng gitara. Makinig ka sa mga kanta ng Beatles. Kapag naging aware ka na sa pag-develop ng musical style ng Beatles, kahit anong genre kaya mong i-appreciate. Sa kanila ka matututong magsulat ng poetry, at sa kanila mo rin matututunan kung paano lagyan ng music ang poetry na ito. Saan ka nakakita ng banda na lampas 30 years nang naghiwalay, patay na ang ilan sa mga miyembro, pero sikat at ginagaya pa rin? Beatles lang ang makakagawa nun, anak.

Pagdating mo ng college, huwag mong kakalimutang subukan lahat ng kalokohan sa mundo. Bakit college? Kasi kung high school ka magiging sira ulo, mawawalan ka ng options sa college. Baka sa walang kwentang money-centric computer institute ka bumagsak. Mag-aral ka ng mabuti sa elementary at high school. Dapat makapasok ka sa UP, Ateneo, La Salle, o UST. Dapat maganda yung course mo. Sa college, balansehin mo yung academics mo tsaka kalokohan. Gumimik ka pero pasukan mo lahat ng klase mo kinbukasan. Huwag magpakalasing kung wala kang siguradong uuwian at kung walang aalalay sa yo pag sumusuka ka na. Wag maadik sa droga. Sumubok kang mag-marijuana pero subok lang. Kung dadating yung panahong hindi mo na mapigilang makipag-sex, siguraduhin mo lang na gaganda ang lahi natin kung sakaling mabuntis mo yung makaka-sex mo.

Practice safe sex. Wag mong kakalimutang mag-survey ng lugar kung may camera o wala. Kawawa naman ang nanay mo kung malalaman niyang may scandal ka.

Huwag mong gawing trial and error ang pagkakaroon ng girlfriend. Alamin mo muna kung ano ang kaya mong ibigay sa isang relationship, at kapag nalaman mo na, doon ka maghanap ng isang babaeng magiging masaya sa mga maibibigay mo. Pakinggan mong mabuti ang mga kuwento ng girlfriend mo. Alamin mo kung ano ang mga gusto niya at mga ayaw niya.Huwag mong sisigawan. Dahil ang babae, kapag pinakinggan mo siya at alam niyang nirerespeto mo siya, mamahalin ka nun habambuhay.

Pagka-graduate mo, iwanan mo na ang mga araw na umaasa ka pa sa ibang tao para mabuhay. Matuto kang mag-ipon. Alamin mo kung tama yung kinakaltas sa sweldo mo. Pinaghirapan mo yang pera na yan. Huwag mong hayaang kunin na lang ng kung sinu-sino. Bago ka gumastos, lagi mong itanong sa sarili mo kung ang bibilhin mo ay isang NEED o isa lamang WANT. Sana maging accountable sa lahat ng ginagawa mo. Oo, hindi maganda ang sitwasyon nung dumating ka sa mundo. Pero sana sa paglaki mo, huwag mong sisisihin ang mga pangyayaring ito kaya ka nagrerebelde o nalulugar sa masamang landas. Ang buhay mo ngayon ay dahil sa desisyon namin na mabuhay ka. Pero tandaan mo to: lahat ng mangyayari sa buhay mo e dahil sa mga desisyon mo.

Anak, marami pa akong gustong sabihin sa iyo. Buti na lang naitanong ko sa isang kaibigan ko kung ano ang kaisa-isang advice na maibibigay niya sa anak nya, at eto yung nasabi niya sa kin.

Sa lahat ng maibibigay kong advice, eto ang pinakamahalaga: LEARN.

Huwag kang matakot matuto. Matuto ka sa Discovery at National Geographic channels. Matuto ka sa library. Matuto ka sa Internet.
Matuto ka sa news. Matuto ka sa Bible, Koran, at teachings ni Buddha. Matuto ka sa mga pagkakamali namin ng nanay mo. Matuto ka sa mga kaibigan mo. Matuto ka sa mga pagkakamali mo..

Best Regards,
Tatay

Source: Love Anover's friendster blog.
Peace on earth.

For future financial analysts and accountants

2007-11-01T11:00:00.000-07:00

Five Basic Investments Types
from the book Learn to Earn by Peter Lynch

1. Savings Accounts, Money-Market Funds, Treasury Bills and Certificates of Deposits. – All of the above are known as short-term investments. They pay you interest while getting your money back in a relatively short time. In savings accounts, T-Bills and CDs , your money is insured against losses , so you’re guaranteed to get it back. But short term investments pay you a low rate of interest. Sometimes the interest can’t keep up with inflation. Inflation is a fancy way of saying that prices of things are going up and your buying power is going down.

The first goal of savings and investment is to keep ahead of inflation. If your bank savings account is paying you 2% interest per year and you see in the newspaper that inflation rate now is 3% , this means your savings account is not a good investment and maybe a losing proposition. Then you have to pay the government taxes for 20% of your earned interest per year. Meaning if your savings account earned you Php 100.00 per year, the government will take Php 20.00 as tax payment. This is the problem with leaving money in a bank or savings account. The money is safe in the short run, because it is insured , but in the long run, it’s likely to lose ground against taxes and inflation. Here’s a tip – when the inflation rate is higher than the interest rate your’re getting , you’re investing in a lost cause.

Savings accounts are great places to park your money so you can get at it quickly, whenever you need to pay bills. They are great to store cash until you’ve got a big enough pile to invest elsewhere. But over long periods of time, they won’t do you much good.

2. Collectibles – Can be anything from antique cars to stamps, old coins, baseball cards, paintings, furnitures, vase, or Barbie dolls. When you invest your money in such things, you are hoping to sell them at a profit in the future. The trouble with investing in things is they can get lost, stolen, warped, stained, ripped or damaged by fire, water, wind. There is insurance for some of this, but is expensive.

Collecting is a very specialized business, and successful collectors are experts not only in the items they collect , but also in the market and the prices. There’s a lot to learn. Some of it you can pick up from books or the internet and the rest you get the hard way , by experience.

3. Houses or Apartments - Buying a house or an apartment is the most profitable purchase most people ever make. A house has two big advantages over other types of investments. You can live in it while you wait for the price to go up, and you buy it on borrowed money. Houses have a habit of increasing in value at the same rate as inflation. On that score, you’re breaking even. Buy you don’t pay for the house all at once. Usually you pay only the 20% downpayment and the borrow the 80% from the bank. You can then sell the house later , usually on a 3 or 4 times the original value after your loan has been fully paid.

4. Bonds – A bond is a glorified IOU ( I owe you ). It’s printed on fancy paper with doodles around the border and artwork at the top, but its purpose is no different from the purpose of the IOU that’s written on a piece of table napkin. It’s a record of the fact that you’ve loaned your money to somebody else. It shows the amount of the loan and when you should pay it back plus the fixed interest the borrower has to pay.

The seller of the bond , also called the issuer, is borrowing your money, and the bond is the proof that the deal happened. The government is usually the seller of bonds, but other businesses can sell as well. T-bills and CD’s are similar to bonds, the only difference is the length of time to get the payment. Usually bonds take longer times or has longer maturity periods than T-bills or CD’s. There are risks in buying bonds because if the company or business who issued the bond went bankrupt, you won’t know if you can still get your money back. It is safer to buy bonds issued by the government, because the government will never go bankrupt, it can print more money whenever it wants to pay you.

5. Stocks – are shares sold by a company that goes public. A “public”company is owned by the shareholders while a “private” company is usually owned by a small number of individuals or a family owned company. Stocks are used to increase the company capitalization to be able to produce more services and products . You don’t have to be millionaires to invest in one. Anybody can be a shareholder as long as you have the money to buy the stocks: teachers, bus drivers, doctors, carpenters, students etc. They don’t care about your religion, race, nationality , social status, academic achievements , etc. The playing field is levelled here for all those who have the capacity to buy.

Stocks are likely to be the best investment you’ll ever make, outside of a house. You don’t have to feed stock, the way you do if you invest in horses or prize cats. It does not break down the way a car does, nor does it leak the way a house can. You don’t have to keep it moved the way you do it with real state. You can lose a baseball card collection to fire or theft but you can’t lose a stock. You can lose the certificate that proves you own a stock but the company will send you another one.

When you buy a bond, you are making a loan, but if you invest in a stock, you are buying a piece of the company. If the company prospers, you will share in the prosperity. If it pays dividends, you will receive it and if it raises the dividends, you will reap the benefits.

Buying stocks is not similar to gambling . When people consistently lose money in stocks, it’s not the fault of the stocks. You just need to do your homework and have a plan if you want to invest in stocks. Due diligence is needed, to study the financial status of the company you want to invest in and because they are a public company, financial records are publicly available , in the internet in publications, in company offices. You don’t need to be a math wiz to be a successful investor in stocks. You don’t need to be an accountant although the basics of accounting may help.

If you want to have a better financial future , long term stock investment is the best thing to do. Ten, fifteen or twenty years is a good time frame. Buy shares in solid companies with earning power and don’t let go of them without a good reason. The stock market usually goes up and down , but stocks in general goes up in value over time. You would be surprised to know that your P10,000 stocks investment now will have multiplied in a much higher value 10,15, 20 years from now.

A very touching story

2007-11-01T10:59:00.000-07:00

as usual galing pa rin to sa mail...its a nice one

>From the very beginning, girl's family objected
strongly on her dating this guy, saying that it has
got to do with family background, & that the girl will
have to suffer for the rest of her life if she
were to be with him.

Due to family's pressure, the couple quarreled very
often. Though the girl loved the guy deeply, she
always asked him: "How deep is your love for me?"

As the guy is not good with his words, this often
caused the girl to be very upset. With that & the
family's pressure, the gal often vents her anger on
him. As for him.. he only endured it in silence.

After a couple of years, the guy finally graduated &
decided to further his studies overseas. Before
leaving, he proposed to the gal:

"I'm not very good with words. But all I know is that
I love you. If you allow me, I will take care of you
for the rest of my life. As for your family, I'll try
my best to talk them round. Will you marry me?"

The girl agreed, & with the guy's determination, the
family finally gave in & agreed to let them get
married. So before he left, they got engaged.

The gal went out to the working society, whereas the
guy was overseas, continuing his studies. They sent
their love through emails & phone calls. Though it was
hard, but both never thought of giving
up.

One day, while the gal was on her way to work, she
was knocked down by a car that lost control. When she
woke up, she saw her parents beside her bed. She
realized that she was badly injured. Seeing her
mum cry, she wanted to comfort her. But she realized
that all that could come out of her mouth was just a
sigh. She had lost her voice....

The doctor says that the impact on her brain has
caused her to lose her voice. Listening to her
parents' comfort, but with nothing coming out from
her, she broke down. During the stay in hospital,
besides silent cry. it's still just silent cry that
accompanied her. Upon reaching home, everything seems
to be the same. Except for the ringing tone of the
phone which pierced into her heart every time it rang.
She does not wish to let the guy know & not wanting to
be a burden to him, she wrote a letter to him saying
that she does not wish to wait any
longer.

With that, she sent the ring back to him. In return,
the guy sent millions & millions of reply and
countless phone calls. all the gal could do besides
crying is still crying.... The parents decided to
move away, hoping that she could eventually forget
everything & be happy.

With a new environment, the gal learnt sign language
& started a new life. Telling herself everyday that
she must forget the guy. One day, her friend came &
told her that he's back. She asked her friend not to
let him know what happened to her. Since then, there
wasn't anymore news of him.

A year has passed & her friend came with an envelope, containing an
invitation card for the guy's wedding. The gal was shattered. When she
opened the letter, she saw her name on it instead. When she was about to ask
her friend what was going on, she saw the guy standing in front of her....

He used sign language to tell her, "I've spent a year
to learn sign language. Just to let you know that I've
not forgotten our promise. Let me have this chance to
be your voice. I Love You." With that, he
slipped the ring back into her finger. The gal finally smiled......

Why State Universities?

2007-11-01T10:55:00.000-07:00

OUR oldest government tertiary institutions are the Philippine Normal School and the Manila Trade School (now the Technological University of the Philippines), both established in 1901. The Manila Business School (now the Polytechnic University of the Philippines) was established in 1904. The University of the Philippines was actually a latecomer, starting out as the American University of the Philippines in 1908.

It took years to build up a nationwide network of public tertiary educational institutions that were seen as the best in the country. Yet today, we see the quality of these schools deteriorating, as national and provincial governments cut back on their budgets.

This trend runs counter to what’s happening elsewhere. Even in this era of privatization, most countries in the world continue to emphasize public education, with substantial government subsidies, so their state universities have continued to improve, and are climbing up to join the ranks of the world’s best.

In future columns, I’m going to write more about different models for state universities, including corporatization, but today I wanted to run through three main reasons why our government needs to reverse the trend of abandoning public tertiary education.

Fairness

The main and overarching reason we need public education is fairness. Even in developed countries, there will always be families that need subsidized education. When it comes to tertiary education, it’s not just a matter of taking in “bright but deserving” students. State universities should be giving a chance to those who thrive in the most adverse of conditions, and who would be better suited for that than those who come from disadvantaged families? These survivors of hardship are bound to become the trailblazers and innovators.

This takes us to the second reason we need public education: niche courses that encourage alternative thinking. Because private schools need to make money, they tend to cater to short-term market demands. That’s why we have all these private schools offering computer courses (or facsimiles thereof) and why some of these computer schools are also now offering nursing.

State-run universities are there to transcend those flavors of the month, anticipating long-term needs for the country. Singapore, for example, identified biotechnology many years ago as an opportunity for national development, and developed this field in its state universities. All that foresight is paying off now with a corps of Singaporean experts as well as expatriates they’ve been able to lure in to develop the country’s biotechnology industry.

I’m not just talking about high-tech courses. The University of the Philippines, for example, is the only university in the country that offers the full complement of social sciences: anthropology, sociology, geography, history, political science, linguistics and demography, with philosophy thrown into the deal. The social sciences and the humanities are there to excite students about new worlds, new ways of thinking, so that we produce scientists rather than just technicians.

We forget, too, that the bulk of our elementary and high school teachers come from public educational institutions, led by the Philippine Normal University. Private universities tend to concentrate on graduate education courses, for which people are willing to pay as a way toward promotion, but it’s the public normal schools that provide much of the basic training for teachers. As government cuts back on the budgets of these teacher training schools, it’s not surprising to see the entire educational system deteriorating.

Non-sectarian

One last reason we need state universities is the non-sectarian education that these institutions offer. Under the Spaniards, we only had schools operated by Catholic religious orders. The Americans came in and established the Manila Trade School, the Manila Business School and the Philippine Normal School, all essentially vocational institutions to fast-track the development of civil servants, office workers and technicians.

The American University of the Philippines offered higher education courses, such as medicine, but it was still set up around a colonial agenda, a need to produce Filipinos who, they thought, could best implement the United States’ blueprint for the Philippines. To a large extent, the Americans succeeded, yet, precisely because all these institutions were non-sectarian, they were hot houses that produced the shakers and movers who would dare to agitate for independence and, later, the activists and leaders who would challenge corruption and dictatorships.

It all boils down to issues of fairness and equity. The state schools’ subsidized tuition should allow poorer families access to quality education, but it is also the state schools’ independence from government interference that allows for a safe and nurturing environment for inquisitive and innovating minds. In the long run, the benefits aren’t just for individual households, but for the nation as a whole, as Filipinos acquire a fighting chance to chart our own development course, rather than following the whims and priorities of other nations.

Originally posted at www.inquirer.net
PINOY KASI, Inquirer
Published on Page A13 of the November 3, 2006 issue of PDI

Acknowledgement Section

2007-11-01T10:53:00.000-07:00

Isang bagong-saltang kaluluwa ang umakyat sa langit ang ngayon ay nakaharap kay San Pedro. Namasyal silang dalawa sa langit. Magkahawak-kamay silang naglakad-lakad sa isang malaking silid doon na puno ng mga anghel.

Huminto si San Pedro sa harap ng isang lupon ng mga anghel at nagsalita, "Ito ang silid-tanggapan. Sa silid na ito, tinatanggap lahat ng mga kahilingan sa panalangin."

Pinagmasdan ito ng kaluluwa, at nakita nitong abala ang lahat sa pag-uugnay-ugnay ng mga kahilingan na nakasulat sa bunton ng mga papel na galing sa buong mundo.

Nagpatuloy silang maglakad hanggang madaanan nila ang pangalawang lupon ng mga anghel. Ang wika ni San Pedro sa kaluluwa, "Ito naman ang 'Packaging at Delivery Section'. Dito, ang biyaya at mga pagpapala na hiniling ng mga tao ay binabalot at dini-deliver sa mga tao na humingi noon ."

Nakitang muli ng kaluluwa kung gaano ito kaabala. Maraming anghel doon ang talagang subsob sa trabaho sa dami ng mga pagpapalang hiniling at dini-deliver araw-araw sa lupa.

Hanggang sa dumako sila sa huling lupon, sa pinakamalayong lupon. Huminto ang anghel doon sa isang maliit na lupon. Sa kanyang pagkamangha, iisang anghel lamang ang nakaupo doon, walang ginagawa.

"Ito ang 'Acknowledgement Section," sabi ni San Pedro.

"Bakit tahimik? Wala ba silang ginagawa rito?"

"Nakakalungkot," sagot ni San Pedro,"pagkatapos makatanggap ng sagot sa kanilang mga panalangin ang mga tao, kakaunti ang nagbibigay ng pasasalamat."

"Papaano ba magbibigay ng 'acknowledgement' ang mga tao sa Diyos?"

"Simple lang. Sabihin mo lang na "Salamat po Panginoon."

"Ano bang pagpapala ang dapat nilang ipagpasalamat?"

"Kung may pagkain ka sa iyong hapag-kainan, damit na sinusuot, may bahay na tinutuluyan at kamang tutulugan, ikaw ay mas mayaman sa 75% sa mundong

ito.

"Kung may salapi kang naiipon sa iyong pitaka at may natitira pang pambili ng pagkain, ikaw ay isa sa 8% na may mga kabuhayan sa mundo.

"Kapag nakuha mo ang mensaheng ito sa iyong computer, bahagi ka ng 1% sa mundong ito na may ganyang oportunidad.

"Kapag gumising ka sa umagang ito na walang sakit, mas pinagpala ka sa milyong tao sa mundong ito na hindi na makagising dahil sa hirap ng buhay.

"Kung di mo nararanasan ang takot sa gitna ng giyera, ang kalungkutan sa loob ng piitan, ang pasakit ng mga pagsubok, at ang pangil ng pagkagutom, mas malayo ka nang milya-milya sa 700 milyong tao na nabubuhay sa mundo.

"Kung buhay pa ang iyong mga magulang at nananatiling magkasama sa bisa ng kasal, kakaunti lang kayo.

"Kung naititingala mo pa ang iyong ulo nang may ngiti sa iyong mga labi, hindi ka kasama sa karamihan. Naiiba ka kaysa sa kanila na puno ng kapighatian at mga kagulumihanan."

Tanong ng kaluluwa, "Kung gano'n, papaano ako magsisimulang magpasalamat?"

"Kung nababasa mo ang mensaheng ito, nakatanggap ka na naman ng dobleng pagpapala, dahil may isang nagpadala sa iyo na iniisip na espesyal kang nilalang, at mas pinagpala ka kaysa sa dalawang bilyong mga tao sa buong mundo na hindi marunong magbasa . . .

"Pagpalain ang araw mo, bilangin mo ang iyong mga pagpapala, at kung ibig mo, pagpalain mo rin ang mga tao sa iyong paligid upang malaman din nila kung gaano sila pinagpala ng Panginoon.

ATTN: Acknowledgement Department: "Salamat po, Panginoon. Salamat po sa pagbibigay mo sa akin ng abilidad na ibahagi ang mensaheng ito at sa pagbibigay mo sa akin ng mabubuti at magagandang tao na babahaginan nito!

"Salamat po."

First Blog Entry

2007-11-01T10:48:00.000-07:00

This is my first blog entry in blogger.com. Actually gusto ko talaga mag blog kasi dito maeexpress ko yung sarili ko. And makakapag share din ako ng mga ideas, believes, at mga ka ek-ekan ko. So bahala na muna kung pano ko aayusin tong page na to. Step by step naman yan diba? Sabi nga nila, "A thousand journey begins with a single step." So paunti-unti at masasanay na rin ako gamitin tong blogsite na to. So without further a-do www.buhaynirap.blogger.com is now online.

The Dreamers Profile

M.R.T (isang maikling kwento)

A Clown's Job (a sad reality)

Boys VS Girls ROund 1

a must read story

Who you are?

Who is This?

A letter to my 5-year old self

part of me...

Something not beautiful in the eyes

Learning...

Thinking of tomorrow...

FBI's 12 Best Deaths

My Dream

My Student Council Election Experience

Usapang Lalaki

Ang ligawan

Usapang utot

For sale different stuffs

Pres.GMA quiz

The Presidential Quiz

one on one

Round 6! Hulaan nyo ang mananalo!

Round 5 na no? Opo mga ate, mga kuya!

Round 4! Mano y Mano!

Round 3! Diva kung Diva!

Round 2! Bakbakan na!!!

Round 1!

sa 3rd part ng show

new seven wonders of the world

Sulat ni Tatay

For future financial analysts and accountants

A very touching story

Why State Universities?

Acknowledgement Section

First Blog Entry